جهت آشنایی با خواص و ویژگی های : افزودنی های تبدیل گچ به سیمان و

افزودنی های تولید چسب هبلکس، چسب بتن سی ال سی ، چسب دیوار گچی و ... کلیک فرمایید

افزودنی های تبدیل گچ به سیمان
افزودنی های ساخت انواع چسب پایه سیمانی و گچی برای دیوار های هبلکس ، بتن سبک ، بلوک و دیوار گچی
فروش تبدیل کیا ترنم
تاريخ : چهارشنبه بیستم دی 1391 | 13:29 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
افزودنی های جادویی تبدیل گچ به سیمان

خیلی ها می گویند امکان ندارد …

افزودنی های تبدیل گچ به سیمان


بهترین مهندسین شیمی و عمران جمع شده اند تا جدیدترین افزودنی های صنعت ساختمان را تولید نمایند

امروزه به دلیل مزایای زیاد سیمان این مصالح ساختمانی تبدیل به یکی از پر مصرف ترین مصالح صنعت ساختمان گردیده است. مقاومت بالا، خواص ضد آبی و کارائی سیمان توانسته بر قیمت بالای آن ارجحیت پیدا کند و در مقابل قیمت بسیار ارزان گچ نتوانسته بر معایب آن غالب شود

ما توانسته ایم افزودنی هایی را برای گچ تولید کنیم که خواص گچ را بهبود داده و به خواص  سیمان نزدیک کند.

علاوه بر آن برای بهبود خواص سیمان نیز افزودنی هایی را تولید نموده ایم. همچنین افزودنی هایی را تولید نموده ایم که امکان ساخت انواع چسب پایه گچی و پایه سیمانی با بهترین کیفیت و کمترین هزینه را جهت اجرای دیوار های هبلکس، بتن سبک CLC ، دیوارگچی و … را می دهد.

***جهت آشنایی با خواص، ویژگی ها، کاربرد و سفارش این افزودنی ها روی لینک محصولات ما کلیک بفرمایید.

** جهت کسب اطلاعات بیشتر یا سفارش این افزودنی با ما تماس بگیرید.

شعار ما : یا کیفیت عالی افزودنی های ما را تجربه کنید یا پولتان را پس بگیرید

این افزودنی ها تولید شرکت مهندسین مشاور کیا عمران با شماره ثبت ۱۶۹۳ – شناسه ملی ۱۴۰۰۰۰۱۲۳۹۷ می باشد.


برچسب‌ها: افزودنی گچ, افزودنی سیمان, ضد آب گچ, دیرگیر گچ, تبدیل گچ به سیمان

تاريخ : چهارشنبه دوازدهم آذر 1393 | 22:31 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
شماره موبایل مهندسن عمران ، ساختمان انبوه سازان و پیمانکاران
شماره موبایل مهندسن عمران ، ساختمان انبوه سازان و پیمانکاران


با دانلود این مجموعه شما 166000 شماره تفکیک شده کل ایران که شامل :
مهندسین عمران
مهندسین معماری
 پیمان کاران
 مصالح فروشی ها
انبوه سازان
نظام مهندسی
خدمات ساختمانی
مرتبط با ساختمان
و... است
را دانلود نمایید.


جهت دانلود به سایت اصلی مراجعه نمایید :

به دلیل محدودیت های بلاگفا باید از لینک زیر استفاده نمایید:

http://civil-engineering-trends.mihanblog.com/post/29


برچسب‌ها: شمار موبایل مهندسین عمران, شمار موبایل مهندسین معماری, شمار موبایل انبوه سازان, شمار موبایل مصالح فروشی ها, شمار موبایل ساختمان ساز ها

تاريخ : جمعه بیست و یکم شهریور 1393 | 11:57 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
ایمن سازی راههای کوهستانی

عوامل موثر بر ایمن سازی راههای کوهستانی از طریق " اصلاح و ساماندهی بافت سطح جاده ( روسازی راه )"

 

سطح سواره رو که بستر گردش چرخ وسایط نقلیه است بایستی همواره عاری از ناصافی ، موج و پستی و بلندی یا دست انداز باشد . فقدان مشخصات ذکر شده سبب می گردد که راننده بطور ناگهانی و در حالیکه فرصتی برای تصمیم گیری ندارد با وضعیت نا مطلوبی روبرو شود که پی آمد آن وارد شدن خسارت به وسیله نقلیه و بسیار ناگوارتر از آن بروز سوانح باشد.در اینصورت هر چه سرعت خودرو بالاتر باشد، احتمال وقوع سوانح و خسارتها بیشتر خواهد بود . در ضمن ،  تاریکی شب که وضعیت نا هموار و نا صاف رویه راه را از حالت وضوح نسبی روز خارج می کند ، افزایش قابل ملاحظه خطر را موجب می گردد .

 

 در راههای کوهستانی ، سه عامل اساسی در ایجاد ایمنی راه  از طریق بهسازی و ترمیم مناسب سطح سواره رو تاثیرگذار می باشند که ذیلا مورد بررسی قرار می گیرند :

 الف) عبور بارهای ترافیکی سنگین و فوق سنگین از راههای کوهستانی :

 تردد وسایط نقلیه حامل بارهای ترافیکی سنگین و فوق سنگین در سطح راههای کوهستانی ، باعث وارد شدن خسارات فراوانی به رویه راه و در نتیجه کاهش طول عمر بافت سطحی جاده می گردد .

 ب) حجم بالای ترافیک در راههای کوهستانی :

 حجم بالای ترافیک عبور کننده از سطح راههای که بیشتر شامل وسایط نقلیه سنگین و نیمه سنگین می باشد ، باعث آسیب دیدن روسازی راه و تخریب بافت سطح جاده می شود .

  ج) تاثیرات ناشی از شرایط آب و هوایی :

 وجود  تابستان های  بسیار گرم  و زمستان های  بسیار  سرد در راه کوهستانی ، تاثیرات زیادی بر روسازی راهها بویژه آسفالت سطح جاده ها دارد ، بطوریکه در فصل تابستان ، رویه آسفالتی تحت تاثیر گرمای شدید و تردد وسایط نقلیه سنگین ، دستخوش تغییراتی از جمله قیر زدگی ، ایجاد فرورفتگیهای مقطعی و ناهمواریهای موجی شکل بخصوص در گردنه ها و قوسهای افقی می گردد . از طرفی در فصل زمستان با توجه به برودت هوا و بارندگیهای شدید و انجام فعالیتهای راهداری از قبیل برفروبی ، شن پاشی و نمکپاشی در محورهای شمالی و شرقی کوهستانی ، خسارات فراوانی به سطح راه وارد  می آید که با عنایت به ضرورت انجام عملیات مذکور ، جلوگیری از اینگونه خسارات امکانپذیر نخواهد بود .


برچسب‌ها: راههای کوهستانی, اصلاح و ساماندهی بافت سطح جاده, روسازی راه

تاريخ : جمعه بیست و یکم شهریور 1393 | 11:57 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
تغییر شکلها در روسازی راه آسفالتی

 تغییر شکلها در روسازی راه آسفالتی

 

1 - تورم در راه های آسفالتی:نوعی تغییر شکل در سطح راه که در آن سطح راه از پروفیل خاص خود خارج شده و بالا می آید. که عموماً از متورم شدن لایه های زیرین و فشار رو به بیرون به لایه های روسازی ناشی می شود. که از جمله دلایل تورم می تواند وجود رطوبت و آب در این لایه ها و یخ زدن این آبها و در نتیجه افزایش حجم آنها باشد.

 پیدایش چاله در راه های آسفالتی: این چاله ها عموماً دارای اشکال دوار با اندازه های متفاوت هستند که در اثر کم قیر بودن آسفالت، ضخامت غیر استاندارد (کم) آسفالت، مقدار پایین ریز دانه ها در آسفالت پدید می آیند.

 

2 – فرسایش و گر شدن: این واژه ها به روند جدا شدن ریزدانه ها و بدنبال آن درشت دانه ها از سطح آسفالت اطلاق می شوند. از مهمترین عوامل فرسایش و گر شدن روسازی راه ها می توان موارد زیر را نام برد: _ انجام کار آسفالت در شرایط نا مساعد محیطی خصوصاً در هوای سرد و دارای رطوبت نسبتاً بالا _ تراکم نا کافی آسفالت و کم قیر بودن آن _ استفاده از مواد کثیف و آغشته به موادی مثل خاک و روغنها _ باقی ماندن برف و یخ به مدت طولانی بر رو سطح آسفالت تاخیر در پخش مصالح سنگی پس از قیر پاشی، باز کردن راه برای استفاده وسایل نقلیه خصوصاً ماشینهای تندرو قبل از سفت شدن قیر، وجود سطح متخلخل و غیر مکنده در زیر رویه آسفالتی، بکارگیری مواد آلوده یا نمناک در آسفالت، تاخیر در غلطک زنی مصالح سنگی پس از پخش آنها بوجود می آید.

 

 3 - روزدن قیر در راه های آسفالته(Bleeding ): در این حالت بدلایلی از جمله دمای بالای تهیه و ریختن آسفالت، مصرف بیش از اندازه قیر در آسفالت، ریختن لایه آسفالت بعدی قبل از عمل آمدن مناسب لایه پریمکت ، قیر به سطح رویی آسفالت آمده و یک لایه قیر در سطح آسفالت تشکیل می شود. که این مساله باعث لغزندگی بیش از حد سطح راه خصوصاً در هنگام بارندگی می گردد. این عیب با سوزاندن قیر روزده به کمک نفت یا گازوییل طی مدت زمان مناسب در حدود پانزده دقیقه یا با تراشیدن آن توسط دستگاه Heater Planer تا حدود زیادی مرتفع می شود.

  

4 – نشست در راههای آسفالته: پایین رفتن سطح راه از سطح تراز اولیه و استاندارد آن که در بعضی نقاط به حدود 15تا20 سانتی متر هم می رسد را نشست می نامیم، که در نتیجه آن چاله های کوچک و بزرگ ایجاد شده که جمع شدن آب در این چاله ها در نهایت هم منجر به یخ زدگی سطح راه و ایجاد خطر برای رانندگان می شود و هم تخریب و اضمحلال آسفالت را در پی دارد.از مهمترین عوامل ایجاد نشست در راه، ترافیک سنگین تر از ترافیک طرح راه، تراکم نا کافی لایه های زیرین و در نتیجه نشست آنها و در نهایت ساخت غیر اصولی و غیر فنی راه را می توان نام برد.

  

5 – کنار رفتگی و موجدار شدن سطح آسفالت: این خرابی از نوع تغیر شکلهای پلاستیک یا خمیری هستند. که این خرابی ها در سر پیچهای تند، سر ایستگاهای اتوبوس، تقاطع ها و به طور کلی در محل توقف و حرکت وسایل نقلیه که نیروهای برشی شدیدی به روسازی راه وارد می شوند، تولید می شوند. مصرف بیش از حد قیر، مقدار بالای مصالح گرد گوشه در آسفالت، مصرف بیش از حد مصالح ریز دانه در مخلوط آسفالت و بکار بردن قیر با نرمی زیادتر از حد استاندارد، از مهمترین عوامل ایجاد این گونه خرابی ها هستند.

 یکی از مهمترین عوامل خرابی در سطح راه های آسفالته که متاسفانه کمتر به آن دقت می شود، استفاده از زنجیر چرخها و لاستیکهای یخشکن و میخدار در ایام بدون یخبندان یا با یخبندان های سبک سال، خصوصاً برای وسایل نقلیه سنگین است. استفاده از این وسایل باعث پدید آمدن شیارهای طولی و فرورفتگی های ممتدبه موازات طول جاده در سطح آن می شود که این مساله علاوه بر تسریع در استهلاک وسیله نقلیه، باعث جمع شدن آبهای سطحی بر روی جاده شده که هم خرابی آسفالت و هم عدم تعادل وسیله نقلیه را در پی دارد.و از طرف دیگر در شبها دقیقاً شبیه آینه عمل کرده و باعث انعکاس نور چراغهای اتومبیلهای مقابل در دیدگان راننده وسیله نقلیه می شود که عواقب زیانبار این پدیده کاملاً روشن است. البته ذکر این نکته لازم است که طرح راه آسفالته ای که بر روی ان از این قبیل لاستیکها و وسایل ایمنی استفاده می شود، دارای ویژگی های خاصی است. از جمله تراکم حداقل 98 درصدی آسفالت، دانه بندی مناسب و تناسب مواد ریزدانه و مخلوط خمیری آسفالت، مصرف قیر مناسب خصوصاً با درجه نفوذ بین 80تا 100، محدودیت در قطر سنگدانه های آسفالت و ... .

 بر اساس توضیحات فوق، مشخص می شود که دلایل عمده و اصلی خرابیهادر راهسازی ها خصوصاً راههای آسفالته، یا ریشه در ساخت اولیه راه و آسفالت و نحوه و میزان ترکیبات آن دارد. ویا اینکه مربوط به دوره بهره برداری از راه می شود که بدلیل نبود مراقبت و نگهداری صحیح و اصولی از راه و مرمت نشدن بموقع خرابی های جزیی برای جلوگیری از بوجود آمدن خرابی های عمده و جبران ناپذیر در راهها،پدید می آید.

 از طرفی همه ما کمابیش از هزینه های بسیار بالا و سرسام آور راهسازی در تمام مراحل آن از مطالعات و نقشه برداری های اولیه، طراحی مسیرو محاسبات آن گرفته تا زیر سازی، روسازی، آسفالت کاری، خط کشی و علامت گذاری و ...( ساخت اولیه راه) و نیز مخارج سنگین تعمیرات ونگهداری و مرمت و بهسازی راه شامل هزینه لکه گیری ها، پرکردن چاله ها، مرمت شانه ها، مرمت کانالها و آبروهای طرفین راه، روکش کردن راه به منظور افزایش قدرت باربری آن، وصله کردنهای سطحی و عمیق، خط کشی ها و علامت گذاری های مجدد و ... مطلع هستیم.

  

بنا براین لازم است که برای ممانعت از وارد آمدن این قبیل خسارات عمده به منابع مالی و اعتباری کشور و نیز برای احداث راه های مطمئن و کم خطر در سراسر کشور لازم است که در امر راه سازی کشور و خصوصاً در روسازی راه های آسفالته و پرتردد تجدید نظر کاملاً اصولی و در عین حال دقیق و فنی و مهندسی و منطبق بر قوانین ملی و بین المللی راه سازی صورت گیرد. چراکه روسازی راه در واقع علاوه بر ایجاد یک سطح صاف و هموار برای عبور وسایل نقلیه، نقش محافظ لایه های زیرین راه را نیز بر عهده دارد. که اگر این لایه بدرستی و بر اساس تکنیکها و روشهای کاملاً فنی ساخته نشود، علاوه بر وارد آمدن هزینه های مستقیم ( هزینه احداث اولیه راه و مخارج تعمیر و بازسازی آن)، هزینه های غیر مستقیم دیگری را نیز بر پیکره اقتصادی کشور وارد می کند. که در واقع مخارج غیر مستقیم، هزینه هایی است که بدلیل بسته شدن راه، استفاده کنندگان از آن، بخاطر خرابی و بدی راه متحمل می شوند. مثل اتلاف وقت و در نتیجه مصرف سوخت بیشتر، افزایش تصادفات و استهلاک و خرابی وسایل نقلیه.

منبع :pme_pnat . blogfa  . c o m


برچسب‌ها: روسازی راه آسفالتی, روسازی

تاريخ : جمعه بیست و یکم شهریور 1393 | 11:57 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
علل آسیب دیدگی جاده های آسفالته

نگاهی اجمالی به علل آسیب دیدگی جاده های آسفالته در کشور

 

 مهمترین عوامل موثر در خرابی و خسارت راه ها و سطوح آسفالتی عبارتند از:

 نوع خاک محل احداث راه – حجم ترافیک – شرایط جوی و محیطی از نطر میزان بارندگی و تغییرات درجه حرارت – نوع وسایل نقلیه عبوری – نحوه ساخت راه و اجرای اصولی و فنی تمام مراحل ساختمان لایه های راه شامل: خاکبرداری های اولیه خاکهای کم مقاومت و تراکم زمین طبیعی، اجرای لایه های زیر اساس (Sub base)، اساس(Base ) و در بعضی موارد بلک بیس(Black base )، لایه رویی(Surface ) و در نهایت لایه های آسفالتی سطح راه یعنی بیندر (Binder ) و توپکا(Topeka ).

 

 – رعایت نشدن اصول مراقبت و حفاظت از راه و ترمیم نشدن آسیب های جزیی و اولیه راه و به اصطلاح به فراموشی سپرده شدن راهداری چه قبل و چه بعد از آسیب دیدگی آن. چرا که برای هر نوع عیب و خرابی، که در سطح راه آسفالته ایجاد می شود، روشی خاصی جهت مراقبت و مرمت آن وجود دارد.

 

– شیب بندی طولی و عرضی نامناسب راه و در نتیجه باقی ماندن آب بر سطح آسفالت راه در شیب های کمتر از حد استاندارد، باعث تخریب آن می گردد. البته عکس این قضیه نیز صادق است، به این معنی که هر چه شیب راه خصوصاً شیب عرضی از حد مجاز بیشتر باشد، این امر باعث جاری شدن تند آبها بر سطح مسیر می شود که در نهایت با گذر زمان، باعث شسته شدن و خرابی راه می شود. عایق کاری نا مناسب راه و نفوذ آب به داخل ساختمان راه و لایه های زیرین آن و در نهایت تخریب آسفالت و کل راه.

 

 – استفاده از قیر های غیر استاندارد و با ویسکوزیته(گرانروی) نا مناسب و کمتر یا زیادتر بودن قیر مصرفی از حد مجاز.

 

 – استفاده خودروها خصوصاً وسایل نقیله سنگین مجهز به لاستیکهای یخ شکن و میخدار در ایام بدون یخبندان و حتی در زمان برفباری های جزیی و نرم در طول سال، همه و همه از عواملی هستند که باعث آسیب دیدگی و در صورت عدم رسیدگی باعث انهدام و از کاربری خارج شدن راه می شوند.


برچسب‌ها: آسفالت, علل آسیب دیدگی جاده, جاده

تاريخ : جمعه بیست و یکم شهریور 1393 | 11:57 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
عوامل موثر بر ایمن سازی راههای کوهستانی

عوامل موثر بر ایمن سازی راههای کوهستانی

 با توجه به اینکه عامل جاده در کنار دو عامل انسان و وسیله نقلیه در وقوع تصادفات  جاده ای نقش موثری دارد ، بنابراین ایمن سازی مطلوب و مناسب راهها از طریق اصلاح طرح هندسی راه ، ساماندهی بافت سطح جاده ( روسازی راه) ، و نصب انواع علائم و تجهیزات ایمنی راهها در کاهش سوانح و حوادث جاده ای حائز اهمیت خواهد بود .

 

اصلاح و ساماندهی طرح هندسی راه در راههایی که از مناطق کوهستانی و ناهموار می گذرند و اغلب دارای قوسهای افقی و عمودی زیادی هستند و همچنین در نقاطی که تقاطعهای همسطح وجود دارد ، از اهمیت بیشتری برخوردار است ، ضمن اینکه نصب علائم و تجهیزات ایمنی راهها یکی از قسمتهای ضروری مهندسی راه است و جاده ای که فاقد علائم ایمنی مطلوب و مناسب باشد ، رضایت بخش نخواهد بود .

 

در این راستا با توجه به برخی شرایط حاکم بر راههای کوهستانی ، از قبیل عبور اکثر راهها از مناطق سخت و صعب العبور ، حجم بالای ترافیک در اغلب راههای کوهستانی ، وجود گردنه های برفگیر در سطح کوهستانی ، و عبور بارهای ترافیکی سنگین از محورهای کوهستانی ،  همواره این راههای با مشکلاتی مواجه می باشند

  

از آنجا که ایمن سازی راهها معمولا به سه روش زیر انجام می پذیرد، عوامل موثر بر ایمن سازی راههای کوهستانی را می توان در قالب این سه موضوع مورد بررسی قرار داد :

 

الف) اصلاح و ساماندهی طرح هندسی راه ( اصلاح مقاطع طولی و عرضی، قوسهای قائم و افقی، عرض راه، شانه راه، شیب طولی و عرضی راه، تقاطعها و موانع دید )

 

ب) ساماندهی بافت سطح جاده یا روسازی راه ( اصلاح و ترمیم رویه های آسفالت و رفع هر گونه مانع از سطح راه )

 

ج) نصب علائم و تجهیزات ایمنی راهها ( طراحی و نصب انواع علائم ایمنی افقی و عمودی، سیستمهای روشنایی و حفاظهای ایمنی )

 

عوامل موثر بر ایمن سازی راههای کوهستانی از طریق " اصلاح و ساماندهی طرح هندسی راه" :

 

با توجه به میزان اعتبارات کوهستانی در بخش راه و ترابری ، مهمترین و اساسی ترین مشکل موجود در زمینه اصلاح و ساماندهی طرح هندسی راه، وضعیت توپوگرافی و موقعیت راههای کوهستانی می باشد که با توجه به عبور اغلب راههای کوهستانی از نقاط سخت و  صعب العبور، عملیات تعریض، بهسازی و حذف نقاط حادثه خیز را با مشکلات جدی مواجه ساخته است .

 

در این خصوص می توان به محور هراز(تهران به آمل) یا کندوان(کرج به چالوس) که از محورهای ارتباطی بسیار مهم و ترانزیتی کوهستانی بوده و نقش مهمی را در سیستم حمل و نقل کشور ایفا می کند اشاره نمود که در اکثر نقاط از یکطرف به رودخانه ها و دره های نسبتا عمیق و از طرف دیگر به کوهها و صخره های مرتفع منتهی می شود و با توجه به اعتبارات مربوطه ،  تعریض مناسب و حذف نقاط  حادثه خیز در محور کوهستانی به آسانی امکانپذیر نبوده و علیرغم انجام فعالیتهای جدی و مستمر راهداری و راهسازی ، شاهد وقوع حوادث رانندگی زیادی در این محورها(محورهای کوهستانی) می باشیم .


برچسب‌ها: عوامل موثر, ایمن سازی, راههای کوهستانی

تاريخ : جمعه بیست و یکم شهریور 1393 | 11:57 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
عوامل موثر بر ایمن سازی راههای کوهستانی

عوامل موثر بر ایمن سازی راههای کوهستانی از طریق  " طراحی و نصب علائم و تجهیزات ایمنی راهها "

 

یکی از مهمترین روشهای جلوگیری از وقوع سوانح جاده ای ، تامین ایمنی ترافیک در سطح راهها می باشد . بدین منظور بایستی علاوه بر برطرف نمودن تمامی عوامل خطرآفرین در راهها ، رانندگان و عبورکنندگان  از خطرات و شرایط عبور ایمن آگاه شوند . این اطلاع رسانی با بکارگیری انواع علائم و تجهیزات ایمنی راهها صورت می پذیرد .

 مهمترین عواملی که باعث آسیب رساندن به علائم  افقی و عمودی و سایر تجهیزات ایمنی منصوبه در سطح راههای کوهستانی می گردد ، عبارتند از :

 

الف) عبور بارهای ترافیکی سنگین و فوق سنگین از راههای کوهستانی :

 تردد وسایل نقلیه حامل بارهای ترافیکی سنگین و فوق سنگین باعث آسیب دیدن جدی   علائم ایمنی افقی از قبیل خط کشی و بازتاب های چشم گربه ای نصب شده در سطح جاده شده و باعث صرف هزینه های فراوانی در زمینه ایجاد ایمنی مطلوب در سطح راههای کوهستانی خواهد شد .

 در این راستا ،  ساییدگی و تخریب سطح آسفالت بر اثر عبور اینگونه وسایل نقلیه،  علاوه بر اینکه خطوط ترافیکی اجرا شده را از بین برده و موجب کاهش چشمگیر ماندگاری آنها   می گردد ، باعث کنده شدن ، شکستن  و یا  فرورفتن  بازتاب های چشم گربه ای در سطح آسفالت ( بخصوص در فصل گرما ) نیز خواهد شد که این امر باعث کاهش سطح ایمنی عبور و مرور بویژه در هنگام شب می شود .  

ب) حجم بالای ترافیک در راههای کوهستانی :

 حجم بالای ترافیک عبور کننده از سطح اغلب راههای کوهستانی نیز موجب وارد شدن خسارات فراوانی به علائم و تجهیزات ایمنی راهها می گردد . در اینخصوص  با توجه به  حجم بالای تردد در شبانه روز و در نتیجه افزایش  حوادث  رانندگی  نظیر انحراف و واژگونی  وسایل نقلیه و برخورد آنها با علائم و تجهیزات منصوبه در حاشیه راهها ، خسارات زیادی به علائم ایمنی عمودی  ( انواع علائم و تابلوهای اخطاری ، انتظامی و اطلاعاتی) ، حفاظهای ایمنی میانی و کناری راه ( گاردریل ها و نیوجرسیها)  و سیستمهای روشنایی وارد  خواهد شد . در ضمن همانگونه که در بند (الف) نیز اشاره شد ، ترافیک سنگین در راههای کوهستانی موجب کاهش ماندگاری  خط کشی و از بین رفتن بازتابهای چشم گربه ای می گردد .

 ج) تاثیرات ناشی از شرایط آب و هوایی :

 در کوهستانی با توجه به بارش سنگین برف در فصل زمستان ، بخصوص در محورهای   شمالی و شرقی کوهستانی و در نتیجه ضرورت انجام فعالیتهای راهداری نظیر برفروبی ،  نمکپاشی  و شن پاشی بمنظور بازگشایی و ایمن سازی راهها ، صدمات فراوانی به علائم ایمنی وارد می گردد بطوریکه در حین انجام عملیات برفروبی، بسیاری از علائم ایمنی عمودی نظیر تابلوهای جان پناه و مسیر نما و علائم ایمنی افقی نظیر بازتابهای چشم گربه ای ، بر اثر برخورد تیغه ماشین آلات برفروب تخریب گردیده و از جا کنده می شوند . در ضمن نمکپاشی و شن پاشی سطح جاده و متعاقب آن تردد وسائط نقلیه موجب پاک شدن و کاهش ماندگاری خط کشی جاده ها خواهد شد .

 از سوی دیگر در فصل تابستان ، گرمای شدید هوا بویژه در برخی نواحی جنوبی کوهستانی باعث تاثیر بر آسفالت جاده و نرم شدن آن و در نتیجه فرو رفتن بازتابهای چشم گربه ای در سطح آسفالت و یا جابجایی و کنده شدن آنها ( تحت تاثیر تردد خودروها )  می گردد . در ضمن نرم شدن و قیرزدگی سطح آسفالت بر اثر گرما موجب تیرگی و از بین رفتن بازتاب خطوط ترافیکی خواهد شد.

 د) عبور اغلب راهها از مناطق کوهستانی :

 وجود قوسهای افقی و قائم ، شیبهای طولی و عرضی ، عرض نامناسب راه و موانع دید در طول راههایی که از نواحی کوهستانی گذر کرده و اعتبارات مربوطه تکافوی ساماندهی مطلوب آنها را نمی کند ، موجب بروز انواع سوانح جاده ای بخصوص انحراف و واژگونی وسایط نقلیه و در نتیجه وارد شدن صدمات فراوانی به علائم و تابلوهای حاشیه راه و همچنین حفاظهای کناری و میانی راه می گردد .

 سایر موارد :

بغیر از مواردی که به آنها اشاره شد،  عوامل دیگری نیز در امر ایمن سازی راههای کوهستانی تا حدودی تاثیر گذار بوده و در برخی شرایط می توانند موجب ایجاد مشکلاتی در این زمینه شوند . این عوامل عبارتند از :

 الف) جاری شدن سیل بر اثر بارندگیهای شدید در سطح کوهستان که سالانه خسارات فراوانی به جاده ها وارد نموده و از مشکلات موجود در امر ایمن سازی راهها به شمار می رود .

 ب) وجود ریزشهای طبیعی ( بر اثر وقوع زمین لرزه و بارندگی ) و ریزشهای مصنوعی  ( جهت بهسازی راه و حذف نقاط حادثه خیز ) در مناطق کوهستانی و متعاقب آن انجام عملیات ریزش برداری در سطح راهها که باعث وارد شدن خساراتی به جاده ها بویژه بافت سطحی آنها و همچنین علائم ایمنی و تابلوهای نصب شده خواهد شد .

 ج) تردد انواع ماشین آلات کشاورزی ( نظیر کمباین و تراکتور )  از حاشیه راهها بخصوص در فصل برداشت محصولات کشاورزی و همچنین وسایل نقلیه حامل بارهای ترافیکی عریض از راههای کوهستانی که  باعث آسیب رساندن به انواع علائم ایمنی منصوبه می گردد .

 منبع :pme_pnat . blogfa  . c o m


برچسب‌ها: ایمن سازی راههای کوهستانی, راههای کوهستانی, نصب علائم و تجهیزات ایمنی راهها

تاريخ : جمعه بیست و یکم شهریور 1393 | 11:57 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
انواع عریان شدن در روسازی راه

انواع عریان شدن در روسازی راه

 عریان شدن زمانی که پیوند بین قیر و مصالح سنگی با آب شکسته شود، اتفاق می‌افتد. به علت کامل خشک نشدن، آب ممکن است روی سطح مصالح یا داخل خلل و فرج سنگدانه‌ها باشد یا ممکن است از منابع دیگری بعد از اجرا آب نفوذ کرده باشد. حداقل به 6 روش به شرح زیر ممکن است پیوند بین قیر و مصالح سنگی شکسته شود:

 

1- به شکل ذرات ریز و پایدار در آمدن

علت عریان شدن تحت عنوان خود به خود خرد شدن و به شکل ذرات ریز و پایدار درآمدن.

 2- تفکیک

 جدا شدن قیر از سطح مصالح سنگی توسط لایه نازک آب بدون شکست واضح و قابل دید در لایه نازک قیر است که نهایتاً لایه نازک قیر می‌تواند کاملاً از مصالح سنگی جدا شود.

 3- جابجایی

این امر هنگامی است که چسبندگی قیر به سطح مصالح سنگی توسط آب ضعیف شود. در این نوع عریان شدن، آب آزاد از طریق نفوذ در پوشش قیری به سطح سنگدانه‌ها راه می‌یابد. شکست ممکن است از پوشش ناکافی سنگدانه‌ها هنگام مخلوط کردن آسفالت در کارخانه آسفالت یا گسیختگی لایه نازک قیر باشد.

 4- گیسختگی لایه نازک

 این پدیده نیز یک روش عریان شدن است که در واقع می‌توان آنرا اولین گام در عریان شدن نامید. گسیختگی لایه نازک قیر روی ذرات مصالح سنگی عموماً بعلت اعمال تنشهای ناشی از ترافیک ایجاد خرابی در لبه‌ها و گوشه‌های تیز که پوشش قیر در آنها بسیار نازکتر است، اتفاق می‌افتد.

 5- فشار آب حفره‌ای

این فشار عاملی برای تشدید عریان شدگی می‌باشد. در مخلوطهای آسفالتی با فضای خالی زائد، آب ممکن است آزادانه از میان فضاهای خالی مرتبط داخلی عبور کند. ترافیک ممکن است درصد فضای خالی روسازی را کاهش داده، مسیرهای عبور بین فضاهای خالی را ببندد و آب را محبوس نماید. به علت جریان ترافیک و عبور مکرر آب، فشار آب حفره‌ای به حدی می‌رسد که عریان شدن قیر از سطح مصالح سنگی را ایجاد می‌نماید.

 6- جریان آب هیدرولیکی

این جریان بیشتر از لایه‌های سطحی روسازی‌های آسفالتی و در قسمت زیرین لایه اعمال می‌شود. وقتی که روسازی اشباع باشد، چرخهای وسیله نقلیه آب را به درون روسازی از جلو تایرها فشار می‌دهند و آن را از پشت تایرها به بیرون می‌مکند. این حرکت آب به عریان شدن مصالح سنگی کمک می‌کند. همچنین غبار و ماسه و سنگدانه‌های رها شده در جاده نیز ممکن است با آب باران مخلوط شده و خراشیدگی لایه نازک قیر را تسریع بخشند.


برچسب‌ها: راهسازی, روسازی

تاريخ : جمعه بیست و یکم شهریور 1393 | 11:57 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
روكش آسفالت

روكش آسفالت  

نوع روکش و آسفالت را می توان به سادگی با توجه به حجم ترافیک شهری در خیابان و نوع خاک انتخاب نمود اما گاهی انتخاب روکش آسفالت آنقدر پیچیده می شود که باید با توجه به تحقیقات و پژوهش های سنگین صورت گرفته و فاکتور های مهم و وزین مانند چرخه هزینه زندگی انتخاب کرد. هر گاه که در انتخاب از متدولوژی استفاده شود باید سبک انتخاب شده عینی، منطقی، علنی، قابل توضیح و مهم تر از همه این که بهترین معیار برای پرداخت کننده مالیات را در بر داشته باشد.

بسیاری از آژانس های سازنده بزرگراه های ایالات متحده امریکا درصددند تا روند روکش کردن خیابان ها را مورد بررسی و بازبینی قرار دهند تا نسب به رعایت اصول و الگوهای آسفالت کاری مطمئن شوند. در برخی از ایالات تصمیم گیری در این خصوص فقط بر عهده سازمان مرکزی است و در برخی دیگر به سازمان ها و ادارات زیر مجموعه نیز تفیذ اختیار شده است.

روکش کردن خیابان ها کاری بسیار دشوارتر از آسفالت کردن مسیر درب منزل تا پارکینگ اتومبیلتان است. اما آسفالت کردن خیابان ها با این نوع آسفالت بسیار متفاوت است چرا که آسفالت مطلوب می بایست در برابر ترافیک و عبور و مرور سنگین اتومبیل ها و بدی شرایط آب و هوایی بسیار مقاوم بوده و از نظر همواری به گونه ای باشد که بتوان بر روی آن هاکی بازی کرد.

 همچنین اگر عمل آسفالت کردن خیابان ها به خوبی صورت گرفته و از آن به خوبی محافظت شود جذابیت خاصی را به خیابان ها و خانه ها ومغازه ها می بخشد. به همین جهت است که طراحان و مهندسین با استفاده از خلاقیت خود تغییرات جالبی را در رنگ و الگوی آسفالت کاری پدید آورده اند. باید از آسفالت خیابان ها طوری محافظت شود که در زمستان ها در اثر برف و یخبندان آسیبی نبیند و در تابستان هم آلودگی و کثیفی بر آن تاثیر گذار نباشد. اگر آسفالت این گونه باشد بدیعی است که مقرون به صرفه، بادوام و دائمی خواهد بود و همچنین نگهداری از آن نیزراحت تر می باشد.


برچسب‌ها: آسفالت

تاريخ : جمعه بیست و یکم شهریور 1393 | 11:54 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
علت عریان شدن در روسازی راه و راههای کاهش آن

علت عریان شدن در روسازی راه و راههای کاهش آن

 

به طور کلی فقط یک علت برای عریان شدن وجود دارد: آب بین لایه نازک قیر و سطح مصالح سنگی راه یابد و جانشین قیر به عنوان پوشش مصالح سنگی شود. آب به چند طریق ممکن است به سازه روسازی برسد. از میان آنها می‌توان به آب درون یا روی مصالح سنگی که کاملاً خشک نشده‌اند، زه آب باران از میان شانه‌ها، ترکها یا روسازی متخلخل، آب زیر سطحی (که از نقاط بالاتر فشار هیدرواستاتیکی تولید می‌نماید)، آب موئینه از بستر راه و تبخیر آب از لایه‌های زیرین اشاره نمود. به هر صورت آب به روشهای مختلفی ممکن است به مصالح سنگی برسد.

 

کاهش عریان شدن یا جلوگیری کردن از آن

 

برای ساخت روسازی جدید، یا روکش یا بازیافت یک روسازی قدیمی راهنمایی‌های زیر باید برای کاهش احتمال عریان شدن مورد توجه قرار گیرد:

 

1- برای روسازی‌های جدید تمام آسفالتی از دانه‌بندی پیوسته، خوب متراکم شده، مستقیماً بر روی بستر کاملاً آماده شده استفاده شود. تحقیقات نشان می‌دهد، اگر این روسازی‌ها به طور مناسب و خوب ساخته شوند حتی در بخش ترانشه هیچ آبی زیر این روسازی‌ها جمع نمی‌شود. بنابراین این روسازی‌ها به طور مؤثری در مقابل عریان شدن مقاومت می‌نمایند.

 

2- ایجاد زهکشی اصولی برای ساختمان روسازی ـ اگر آب آزاد سریعاً دفع شود یا از مخلوط مصالح سنگی و قیر دور نگه داشته شود، عریان شدن ناشی از تشکیل امولسیون، جابجایی، گسیختگی لایه نازک یا جریان آب هیدرولیکی توسعه نمی‌یابد. آب جدا از مخلوط نگه داشته می‌شود که باعث مقاومت عریان شدن بیشتر مصالح سنگی شود.

 

3- در اکثر حالات از مخلوطهای سنگدانه و قیر با دانه بندی متراکم به جای دانه‌بندی باز برای لایه‌های میانی و اساس استفاده نمائید استفاده از مخلوطهای با دانه‌بندی پیوسته و خوب متراکم شده از ورود آب به لایه‌های روسازی جلوگیری می‌کند. وقتی مخلوطهای اساس با دانه‌بندی باز در تعمیر ترکها استفاده می‌شود تعبیه سیستم مناسب زهکشی جهت جلوگیری از ایجاد فشار آب حفره‌ای و احمال عریان شدن ضروری می‌باشد.

 

4- اطمینان نمایید که همه لایه‌های روسازی کاملاً متراکم شده‌اند و در لایه‌های با دانه‌بندی پیوسته فضاهای خالی مرتبط برای عبور آب از میان آنها وجود نداشته باشد. روش آزمایش تجربی، «ASTM:D3637 نفوذپذیری مخلوطهای آسفالتی» روشی را برای کنترل نفوذ پذیری روسازیهای متراکم شده در صحرا را در برمی‌گیرد.

 

5- از مصالح سنگی تازه شکسته شده با مقاومت عریان شدن ضعیف استفاده نکنید. قیر از مصالح سنگی که برای یک هفته یا بیشتر انبار شده‌اند کمتر لخت می‌شود تا نسبت به همان مصالح سنگی که بتازگی شکسته شده‌اند.

 

6- از مصالح سنگی گرم و خشک استفاده کنید ـ اگر مصالح سنگی دارای سطح خشک باشند به طوری که هیچ رطوبتی بین مصالح سنگی و لایه نازک قیر موجود نباشد، عریان شدن کمتر اتفاق می‌افتد.

 

7- از مصالح سنگی تمیز استفاده کنید ـ از مصالح سنگی درشت با ذرات رس نظیر غبار که به طور محکم به سطح آنها چسبیده است نباید استفاده شود. حتی اگر قیر به طور کامل سنگدانه را بپوشاند، غبار از چسبیدن قیر به سطح سنگدانه جلوگیری خواهد نمود.

 

8- از مصالح سنگی با جاذب رطوبتی بالا در صورت در دسترس بودن انتخابهای دیگر استفاده نکنید لازم است مصالح سنگی که بیشترین مقاومت را نسبت به عریان شدن دارا می‌باشند، استفاده گردد. با انجام آزمایش حساسیت آبی مصالح و قیر برگزیده برای پروژه، تعیین نمایید کدام مصالح سنگی برای پروژه بهترین می‌باشد.

 

9- هنگامی که استفاده از مصالح سنگی جاذب آب اجتناب ناپذیر است، یک ماده ضد عریان شدن را به مقدار مناسب تعیین شده توسط آزمایشهای حساسیت آبی و طرح مخلوط آزمایشگاهی اضافه نمایید آهک هیدراته ومواد مایع ضد عریان شدن پایدار در مقابل حرارت عملکرد صحرایی قابل قبولی با مصالح سنگی منتخب فراهم نموده‌اند. اگر آهک هیدراته و مواد مایع ضد عریان شدن پایدار در مقابل حرارت عملکرد صحرایی قابل قبولی با مصالح سنگی منتخب فراهم نموده‌اند. چنانچه آهک هیدراته انتخاب شود، بهترین نتایج وقتی حاصل می‌گردد که مصالح سنگی با ماده آبکی آهک هیدراته تثبیت شود. بهترین نتیجه بعدی، وقتی است که آهک هیدراته به مخلوط آسفالتی در ضمن تهیه آن اضافه می‌شود. با بعضی مخلوطها، مواد مایع ضد عریان شدن پایدار در مقابل حرارت مؤثر بوده‌اند. فرآورده‌ای را انتخاب نمایید که با مواد خاص در مخلوط مؤثر باشد. انتخاب را فقط بعد از تکمیل بررسیهای آزمایشگاهی انجام دهید.

 

10- اگر از یک ماده مایع ضد عریان شدن استفاده می‌شود، مطمئن شوید که ماده به مقدار مناسب پیشنهاد شده توسط آزمایشگاه اضافه شده است ـ بیش از اندازه افزودنی می‌تواند در حضور آب در ماده ضد عریان شدن بچرخد. در هر حالتی، هیچ ماده ضد عریان شدن به عنوان ساخت دستورالعمل خوب نباید توصیه شود.

 

11- قیری را انتخاب نمایید که وقتی مایع می‌شود، مصالح سنگی را پوشش نماید اما در سرویس‌دهی، ویسکوزیته بالایی به قدر کافی داشته باشد که در مقابل عریان شدن مقاومت کند. ضمن آنکه دیگر اهداف طرح را برآورده نماید ـ لایه‌های نازک یا ضخیم قیر دسترسی آب به سطح مصالح سنگی را مشکل می‌سازد.

 

12- مطمئن شوید که ذرات مصالح سنگی به طور کامل و یکنواخت با لایه نازک قیر ضخامتی که مخلوط شروط مقاومت را برآورده نماید، پوشش شود ـ لایه‌های نازک یا ضخیم قیر دسترسی آب به سطح مصالح سنگی را مشکل می‌سازد.

 

13- در تمام مدت ساخت روسازی کنترل کیفی خوبی انجام دهید.

 

نتیجه گیری

به ذهن بسپارید که آب عامل مقصر عریان شدن است. هر چیزی که اجازه دهد آب به مدت طولانی اطراف روسازی بماند و به روسازی خسارت برساند شریک جرم است. اگر راهنمایی‌های بالا به کار گرفته شود، مشکل کمتر خواهد شد.

منبع :pme_pnat . blogfa  . c o m


برچسب‌ها: عریان شدن در روسازی راه, روسازی راه

تاريخ : شنبه هفدهم خرداد 1393 | 0:25 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
نكات اجرايي زير سازي پی

نكات اجرايي زير سازي پی

 

فرض كنيد يك پروژه اسكلت فلزي را بخواهيم به اجرا در آوريم ، مراحل اوليه اجرايي شامل ساخت پي مناسب است كه در كليه پروژه ها تقريبا يكسان اجرا مي شود ، اما قبل از شرح مختصر مراحل ساخت پي ، بايد توجه داشت كه ابتدا نقسه پی را روي زمين پياده كرد و براي پياده كردن دقيق پی بايستي جزئيات لازم در نقشه پی مشخص گرديده باشد. از جمله سازه به شكل يك شيكه متشكل از محورهاي عمود بر هم تقسيم شده باشد و موقعيت محورهاي مزبور نسبت به محورها يا نقاط مشخصي نظير محور جاده ، بر زمين بر ساختمان مجاور و غيره تعيين شده باشد.( معمولا محورهاي يك امتداد با اعداد 3،2،1و... شماره گذاري مي شوند و محورهاي امتداد ديگر با حروف  C-B-A و ... مشخص مي گردند. همچنين بايد توجه داشت ستونها و پی هایی را كه وضعيت مشابهي از نظر بار وارد شده دارند ، با علامت يكسان نشان مي دهند : ستون را با حرف C  و پی را با حرف F  نشان ميدهند . ترسيم مقاطع و نوشتن رقوم زير پی ، رقوم روي فنداسيون ، ارتفاع قسمت هاي محتلف پي ، مشخصات بتن مگر پی ، مشخصات بتن پی ، نوع و قطر كلي كه براي بريدن ميلگرد های پی مورد نياز است بايد در نقشه مشخص باشد. قبل از پياده كردن نقشه پی روي زمين اگر زمين ناهموار بود يا داراي گياهان و درختان باشد ، بايد نقاط مرتفع ناترازي كه مورد نظر است برداشته شود و محوطه از كليه گياهان و ريشه ها پاك گردد.سپس شمال جغرافيايي نقشه را با جهت شمال جغرافيايي محلي كه قرار است پروژه در آن اجرا شود منطبق مي كنيم ( به اين كار توجيه نقشه مي گويند) پس از اين كار ، يكي از محورها را (محور طولي يا عرضي ) كه موقيعت آن روي نقشه مشخص شده است ، بر روي زمين ، حداقل با دو ميخ در ابتدا و انتها ، پياده مي كنيم كه به اين امتداد محور مبنا گفته مي شود ؛ حال ساير محورهاي طولي و عرضي را از روي محور مبنا مشخص مي كنيم ( بوسيله ميخ چوبي يا فلزي روي زمين ) كه با دوربين تئودوليت و براي كارهاي كوچك با ريسمان كار و متر و گونيا و شاغول اجرا مي شود. حال اگر بخواهيم محل پی را خاكبرداري كنيم به ارتفاع خاكبرداري احتياج داريم كه حتي اگر زمين داراي پستي و بلندي جزئي باشد نقطه اي كه بصورت مبنا (B.M) بايد در محوطه كارگاه مشخص شود ( اين نقطه بوسيله بتن و ميلگرد در نقطه اي كه دور از آسيب باشد ساخته مي شود).

 

نكات فني و اجرايي مربوط به خاكبرداري : داشتن اطلاعات اوليه از زمين و نوع خاك از قبيل : مقاومت فشاري نوع خاك بويژه از نظر ريزشي بودن ، وضعيت آب زير زميني ، عمق يخبندان و ساير ويژگيهاي فيزيكي خاك كه با آزمايش از خاك آن محل مشخص مي شود ، بسيار ضروري است. در خاكبرداري پي هنگام اجرا زير زمين ممكن است جداره ريزش كند يا اينكه زير پي مجاور خالي شود كه با وسايل مختلفي بايد شمع بندي و حفاظت جداره صورت گيرد؛ به طوري كه مقاومت كافي در برابر بارهاي وارده داشته باشد يكي از راه حلهاي جلوگيري از ريزش خاك و پي ساختمان مجاور، اجراي جز به جز است  كه ابتدا محل فنداسيون ستونها اجرا شود و در مرحله بعدي ، پس از حفاري تدريجي ، اجزاي ديگر ديوار سازي انجام گيرد.

 

نكات فني و اجرايي مربوط به خاكريزي و زير سازي فنداسيون : چاههاي متروكه با شفته مناسب پر مي شوند و در صورت برخورد محل با قنات متروكه ، بايد از پي مركب يا پي تخت استفاده كرد يا روي قنات را با دال بتن محافظ پوشاند. از خاكهاي نباتي براي خاكريزي نبايد استفاده كرد . ضخامت قشرهاي خاكريز براي انجام تراكم 15 تا 20 سانتيمتر است . براي انجام تراكم بايد مقداري آب به خاك اضافه كنيم و با غلتكهاي مناسب آن را متراكم نمايي ، البته خاكريزي و تراكم فقط براي محوطه سازي و كف سازي است و خاكريزي زير فنداسيون مجاز نمي باشد. در برخي موارد ، براي حفظ زير بتن مگر ، ناچار به زير سازي فنداسيون هستيم ، اما ممكن است ضخامت زير  سازي  كم باشد ( حدود 30 سانتيمتر ) در اين صورت مي توان با افزايش ضخامت بتن مگر زير سازي را انجام داد و در صورت زياد بودن ارتفاع زير سازي ، مي توان با حفظ اصول فني لاشه چيني سنگ با ملات ماسه سيمان انجام داد.

 

بتن مگر چيست ؟

 

بتن با عيار كم سيمان زير فنداسيون كه بتن نظافت نيز ناميده مي شود معمولا به ضخامت 10 تا 15 سانتيمتر و از هر طرف 10 تا 15 سانتيمتر بزرگتر از خود فنداسيون ريخته ميشود.

 

قالب بندي فنداسيون چگونه است؟

 

قالب بندي بايد از تخته سالم بدون گره به ضخامت حداقل 5 . 2 سانتيمتر يا ورقه هاي فلزي صاف يا از قالب آجري (تيغه 11 سانتيمتري آجري يا 22 با اندود ماسه سيمان براي جلوگيري از خروج شيره بتن ) صورت گيرد. لازم به يادآوري است كه پي هاي عادي مي توان با قرار دادن ورقه پلاستيكي ( نايلون) در جداره خاكبرداري از آن به عنوان قالب استفاده كرد.

 

تذكر: در آرماتور بند


برچسب‌ها: نكات اجرايي, زير سازي پی, پی

تاريخ : شنبه هفدهم خرداد 1393 | 0:24 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
اجزای اصلی تشکیل دهنده سقف تیرچه و بلوک در سازه بتن

اجزای اصلی تشکیل دهنده سقف تیرچه و بلوک در سازه بتن

 

سقف اجرا شده با تیرچه و بلوک از انواع سقف های با پشت بند ( تیرک دار ) بتنی است که تحمل فشار به بتن بالایی با ضخامت حداقل پنج سانتیمتر واگذار می گردد و کشش توسط میلگردهای کششی تیرچه ( میلگردهای تحتانی تیرچه ) تحمل می شود. بتن بالایی همچنین ، همانند یک دال نازک با دهانه ای برابر فاصله دو تیرچه ، خمش موضعی را در محل بین دو تیرچه تحمل می کند. در این نوع سقف ، تیرچه ها به فاصله حداکثر 70 سانتیمتر ( محور تا محور ) کنار هم و در امتداد دهانه کوتاهتر سقف قرار می گیرند و با بتن پوششی که در محل ریخته می شود و ضخامت آن حداقل پنج سانتیمتر است ، تیرهای T شکل چسبیده و مجاور هم را تشکیل می دهند. برای پرکردن فاصله تیرچه ها ، از عناصر گوناگون ، مانند آجرهای توخالی ، بلوکهای بتنی و حتی پلاستیک و چیزهای دیگر استفاده می شود. این عناصر پرکننده در سقف تحمل نیرو نمی کنند.

 

بنابراین ، سقف تیرچه و بلوک از اجزای اصلی ، به شرح زیر تشکیل می شود :

 1-     تیرچه

 2-     بلوک

 3-     میلگرد حرارتی و افت و میلگرد منفی

 4-     بتن پوششی ( درجا  )

 که نقش هریک از این اجزا در مراحل دو گانه باربری ، یعنی مرحله حمل و نقل تیرچه و اجرای سقف و مرحله بهره برداری را ، به ترتیب زیر می آوریم :

 

1- تیرچه : عضو پیش ساخته ای است ، متشکل از بتن و فولاد به مقطع تقریبی T ، که در دو نوع تیرچه خرپایی و تیرچه پیش تنیده ، تولید می شود و مانند همه قطعه های پیش ساخته در دو مرحله تحت اثر نیرو قرار می گیرد. این دو مرحله به علت اهمیت آنها باید به دقت مورد ملاحظه قرار گیرند :

 الف) مرحله اول باربری : در این مرحله باید تیرچه به تنهایی قادر به تحمل بار ناشی از وزن خود در هنگام حمل و نقل بوده و همچنین قادر به تحمل وزن مرده سقف ( وزن تیرچه ، بلوک و بتن پوششی ) بین تکیه گاههای موقت ( شمع بندیها ) در زمان اجرای سقف باشد.

 ب) مرحله دوم باربری : این ملرحله در تیرچه پس از حصول مقاومت بتن پوششی فرا می رسد که تکیه گاههای موقت اجرایی برداشته شده و تیرچه به عنوان عضو کششی مقطع تیرT تحمل نیرو می نماید.

 

1-1 تیرچه پیش ساخته خرپایی : تیرچه پیش ساخته خرپایی فولادی و پاشنه بتنی تشکیل شده است و در صورتی که دارای قالب سفالی باشد ، تیرچه کفشک دار نامیده می شود.

 تیرچه پیش ساخته خرپایی برای تحمل مراحل دوگانه باربری ، از اجزای زیر تشکیل می شود :

 - عضو کششی     - میلگردهای عرضی    - میلگردهای بالایی

 

عضو کششی : در مرحله اول باربری تیرچه ، فولاد زیرین خرپا به عنوان عضو کششی خرپای تیرچه باید قادر به تحمل نیروی کششی ( حاصل از لنگر خمشی ) ناشی از وزن خود تیرچه در زمان حمل ونقل باشد و همچنین قادر به تحمل نیروی کششی ( حاصل از لنگر خمشی ) ناشی از وزن مرده سقف در فاصله محور تا محور تیرچه ها و بین دو تکیه گاه موقت ( شمع بندی ) باشد.

 

در مرحله دوم باربری تیرچه ، فولاد زیرین خرپا به عنوان عضو کششی تیر T عمل می کند.

 حداقل تعداد میلگرد کششی دو عدد بوده و سطح مقطع میلگردهای کششی از طریق محاسبه تعیین می شود. توصیه می شود قطر میلگردهای کششی از 8 میلیمتر کمتر و از 16 میلیمتر بیشتر نباشد. برای صرفه جویی در مصرف فولاد و پیوستگی بهتر آن با بتن ، معمولا" از میلگرد آجدار ، به عنوان عضو کششی استفاده می شود.

 

میلگردهای عرضی : در مرحله اول باربری ، میلگردهای عرضی همانند عضو مورب خرپا عمل می کنند و به کمک اعضای کششی و بالایی ، ایستایی لازم را جهت تحمل وزن خود تیرچه ( در هنگام حمل و نقل ) و وزن مرده سقف بین تکیه گاههای موقت ( در هنگام اجرا ) تامین می نمایند. در مرحله دوم باربری تیرچه ، میلگردهای عرضی ، پیوستگی لازم بین میلگرد کششی خرپا و بتن پوششی ( بتن درجا ) را تامین می کنند. همچنین مقابله با نیروی برشی تیر T به وسیله میلگردهای عرضی انجام می گیرد. در بعضی از انواع تیرچه های پیش ساخته ، در خرپا به جای میلگرد از ورق خم کاری شده به جای عضو کششی – میلگردهای عرضی – میلگردهای بالایی استفاده می شود.

 

این میلگردها جهت منظورهای زیر در تیرچه مصرف می شوند :

الف) تامین اینرسی لازم جهت مقاومت تیرچه در هنگام حمل و نقل

ب) تامین مقاومت لازم جهت تحمل بار بلوک و بتن پوششی در بین تکیه گاههای موقت ، پیش از به مقاومت رسیدن بتن

ج) تامین پیوستگی لازم بین تیرچه و بتن پوششی

د) تامین مقاومت برشی مورد نیاز تیرچه

 

میلگرد بالایی :در مرحله اول باربری ، فولاد تعبیه شده در قسمت بالای تیرچه ، به عنوان میلگرد بالایی خرپا عمل می نماید و به کمک دیگر اعضای خرپا، وزن تیرچه را هنگام حمل و نقل و همچنین وزن مرده سقف را در فاصله دو تکیه گاه موقت ( هنگام قالب بندی و بتن ریزی پیش از به مقاومت رسیدن بتن پوششی ) تحمل می کند.

 

در مرحله دوم باربری تیرچه اگر میلگرد بالایی در ضخامت بتن پوششی و بالاتر از سطح بلوکها قرار گیرد ، در نقش فولاد افت حرارتی مقطع مرکب سقف عمل میکند( در مقطع تیر T )، و در صورتی که پایین تر از سطح بلوکها قرار گیرد ، نقشی نخواهد داشت .

 

بتن پاشنه تیرچه پیش ساخته : برای تامین تکیه گاه بلوکها و نیز برای پرهیز از قالب بندی قسمت زیرین جان تیر T در موقع اجرا ، بتن پاشنه تیرچه در کارخانه ریخته می شود. حسن دیگر این عمل این است که بعلت فراهم بودن شرایط بهتر اجرا در کارخانه ، پوشش آرماتورهای کششی به صورت مطمئنتری تامین می گردد. این پوشش در مقاومت سقف در برابر آتش سوزی اثر بسزایی دارد.

 

حداقل عرض بتن پاشنه 10 سانتیمتر است و نباید از 3.5/1 برابر ضخامت سقف کمتر باشد. ارتفاع بتن پاشنه باید به میزانی باشد که قابل بتن ریزی بوده و پوشش بتنی روی میلگرد را جهت ایجاد مقاومت در برابر آتش سوزی تامین نماید و همچنین پس از قرار گرفتن بلوک روی تیرچه ها ، سطح زیرین بلوک با سطح زیری تیرچه همسطح گردد. معمولا" ضخامت بتن پاشنه 4.5 تا 5.5 سانتیمتر و عرض آن 10 تا 16 سانتیمتر است. حداقل تاب فشاری بتن پاشنه ، 250 کیلوگرم بر  سانتیمتر مربع است.

 

1-2 تیرچه پیش ساخته پیش تنیده : این نوع تیرچه که فقط در کارخانه های مجهز تولید می شود ، از مقطع بتنی T و سیمهای فولادی با مقاومت بالا ( 17500 تا 19000 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع ) تشکیل می شود . سیمها را پیش از بتن ریزی تیرچه توسط جکهایی تحت کشش قرار داده و پس از حصول مقاومت لازم بتن ، آنها را آزاد می کنند. در نتیجه ، بتن تیرچه تحت تنش فشاری قرار می گیرد.

 

2- بلوک : برای پرکردن محلهای خالی بین تیرچه ها ، از بلوکهای توخالی استفاده می شود که جنس آنها از سفال یا بتن و حتی پلاستیک و یونولیت است. بلوکها علاوه بر خاصیت پرکنندگی فضای خالی ، در حکم قالب بتن پوششی نیز هستند. بلوکها در سقفهای اجرا شده با تیرچه و بلوک ، تحمل نیرو نمی کنند و فقط خاصیت پرکنندگی دارند.

 

از بلوک به عنوان قالب همیشگی یا قالبی که پس از اجرا باقی می ماند ، برای قالب بندی بغل گونه جان تیرهای T و همچنین بتن پوششی درجا استفاده می شود. قسمت زیرین بلوک ، جهت تامین سطحی مسطح برای انجام نازک کاری و قسمتهای تیغه داخلی بلوک به منظور تقویت مقطع تعبیه می گردند. بلوکها در محاسبات مقاومت سقف به حساب نمی آیند و اساسا" به منزله قالبهایی هستند که باید نیروهای اجرایی پیش از بتن ریزی سقف را تحمل نمایند. مثلا" در روی سقف ، پیش از بتن ریزی ، تحمل نیروی حاصل از رد شدن چرخ فرغون را داشته باشد و همچنین باید مقاومت کافی برای تحمل نیروهای حاصل از حمل و نقل و دپو نمودن را داشته باشد. شکل بلوک با توجه به موارد یاد شده طراحی می شود و بلوک توخالی معمولا" از مواد مختلف تولید می شود. مانند :

1- بتن با مصالح سنگی معمولی

2- بتن با مصالح سبک وزن 

3- سفال  4

- مصالح چوبی یا مقوایی 

 5- یونولیت و مشابه یا نی

 

مواد تشکیل دهنده بلوک نباید روی بتن درجا اثر شیمیایی داشته باشند. ارتفاع و طول بلوک ، تابع ضخامت کل سقف و فاصله تیرچه ها از همدیگر می باشد.عرض بلوک ، معمولا" 20 تا 25 سانتیمتر است. وزن بلوک باید طوری باشد که به آسانی با دست در روی سقف جا به جا گردد. بلوکهای سفالی باید عاری از ترک و دانه های آهکی باشند ، و رنگ آنها کاملا" یکنواخت بوده و به طور یکسان پخته شده باشند.سطوح بلوک سفالی باید صاف و عاری از انحنا و خمیدگی و دارای لبه های تیز و مستقیم بوده و بافت ریز و متراکم داشته باشند. سطح خارجی بلوک ، به جهت ایجاد چسبندگی لازم به بتن بالایی و همچنین به نازک کاری زیر سقف شیاردار می باشد.

 

3- میلگردهای افت حرارتی : جهت مقابله با تنشهای متفرقه در بتن پوششی و به منظور جذب تنشهای ناشی از افت و تغییر حرارت ، میلگردهایی در دو جهت عمود برهم و در قسمت بالایی تیر نواری T و روی بلوکها نصب می گردند ، که میلگرد افت و حرارتی نامیده می شوند.

 

در صورتی که ارتفاع تیرچه خرپایی به حدی باشد که میلگرد نصب ( بالایی ) در محل تعبیه میلگرد افت قرار گیرد ، می توان از میلگرد مزبور به عنوان میلگرد افت و حرارتی در جهت طولی تیرچه استفاده کرد.

 

قطر میلگرد افت حرارتی بر ای میلگرد ساده ، دست کم 5 میلیمتر ، و برای میلگرد با مقاومت بالا 4 میلیمتر و حداکثر فاصله بین دو میلگرد افت حرارتی 25 سانتیمتر است.

 

4- بتن پوششی ( بتن درجا ) : بتن پوششی ، قسمتی از تیر مرکب است که در محل کارگاه پس از جاگذاری تیرچه ها و بلوکها بتن ریزی می گردد و پس از حصول مقاومت لازم به کمک عضو کششی بار وارد بر سقف را تحمل می کند.

 

محدودیتها و ویژگیهای فنی سقف تیرچه و بلوک

 

سقف های اجرا شده با تیرچه بلوک ، دارای محدودیتهای اجرایی به شرح زیر هستند :

 

1-     فاصله محور تا محور تیرچه ها نباید از 70 سانتیمتر بیشتر باشد.

 2-     بتن پوششی قسمت بالایی تیر ( بتن روی بلوک ) نباید از 5 سانتیمتر ، یا 12/1 فاصله محور به محور تیرچه ها کمتر باشد.

 3-     عرض تیرچه نباید از 10 سانتیمتر کوچکتر باشد و همچنین نباید از 3.5/1 برابر ضخامت کل سقف کمتر باشد.

 4-     حداقل فاصله دو بلوک دو طرف یک تیرچه ، پس از نصب نباید کمتر از 6.5 سانتیمتر باشد.

 5-     ضخامت سقف برای تیرهای با تکیه گاه ساده نباید از 20/1 دهانه کمتر باشد. در مورد تیرهای یکسره نسبت ضخامت به دهانه ، به 26/1 کاهش می یابد. در سقفهایی که مسئله خیز مطرح نباشد ، این مقدار تا 35/1 دهانه نیز کاهش می یابد.

 6-     حداکثر دهانه مورد پوشش سقف ( در جهت طول تیرچه پیش ساخته خرپایی ) با تیرچه های منفرد ، نباید از 8 متر بیشتر شود. توصیه می شود برای اطمینان بیشتر ، دهانه مورد پوشش ، بیشتر از 7 متر نباشد و در صورت وجود سربارهای زیاد ، و یا دهانه بیش از هفت متر ، از تیرچه های مضاعف استفاده شود.

 

تکیه گاههای موقت اجرایی

 به طور کلی به محض اینکه تیرچه ها و بلوکهای انتهایی بین دو تکیه گاه اصلی قرار گرفتند ، شمعبندی و قالب بندی به وسیله چهار تراشهای عمود بر جهت تیرچه که در مورد تیرچه های پیش ساخته خرپایی ، فاصله آنها از همدیگر ، 1 تا 1.20 متر است ، انجام می شود. موقع شمعبندی ، خیز مناسبی برابر 200/1 دهانه به طرف بالا در نظر گرفته می شود تا پس از بارگذاری خیز منفی اولیه حذف شده و سقف مسطح گردد. به طور کلی ، چهار تراشها و شمعها باید طوری نصب شوند که بتوانند در مقابل نیروهای وارده مقاومت نمایند؛ آنها را باید طبق اصول و قواعد مربوط به آن ، به یکدیگر متصل کرد.

 

در اجرای تکیه گاههای موقت و جمع آوری آنها ، نکته های زیر باید رعایت گردند :

 

الف) در صورتی که شمعها روی زمین تکیه داشته باشند ، باید مطمئن بود که زمین زیر شمع ، به علت دستی بودن خاک یا جذب رطوبت بعدی ، نشست نکند. به طور کلی ، در صورت سست بودن زمین ، باید با افزایش سطح تکیه گاه شمعها و جلوگیری از نمناک شدن زمین ، از نشست جلوگیری کرد.

 

ب) چنانچه تکیه گاه شمعها ، سقف طبقه زیرین باشد ، باید وزن شمع بندی و سقف مورد احداث به منزله سربار سقف زیرین در نظر گرفته شده و با توجه به عمر بتن سقف زیرین ، تقویت لازم برای آن پیش بینی گردد. در غیر این صورت ، سقف زیرین تحمل سربار وارده را ننموده و این باعث آسیب دیدن آن خواهد شد.

 

ج) در جمع آوری تکیه گاههای موقت نیز باید از حصول مقاومت کافی سقف مورد نظر ، جهت تحمل وزن خود و سربارهای وارده از جمله شمعهای مربوط به سقف بالاتر ، اطمینان حاصل کرد


برچسب‌ها: سقف تیرچه و بلوک

تاريخ : شنبه هفدهم خرداد 1393 | 0:24 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
روش هاي نوين كاهش شدت لرزه اي زلزله در ساختمان هاي بتني

روش هاي نوين كاهش شدت لرزه اي زلزله در ساختمان هاي بتني

چكيده:

 در اين مقاله بررسي راهكارهاي كاهش شدت لرزه اي زلزله بر سازه (C) مورد توجه قرار گرفته است روش هاي متفاوتي براي كاهش نيروي لرزه اي زلزله وجود دارد كه از جمله آن ها كاهش وزن سازه مي باشد كه اين امر باعث كاهش نيروي لرزه اي زلزله وارد شده مي گردد. يكي ديگر از اين روش ها نصب جداگرها مي باشد. جداگرها با افزايش جابجايي سازه و كاهش شتاب لرزه اي نيروي زلزله را كاهش مي دهند همچنين نصب ميراگرها مي تواند همانند كمك فنرهاي ماشين با اتلاف انرژي و افزايش شكل پذيري تكانه زلزله را كاهش مي دهند. يكي از روش كاهش وزن ساختمان در سازه هاي بتني برداشتن كامل طبقات فوقاني ساختمان مي باشد كه هميشه باعث كاهش برش پايه در زلزله نمي شود زيرا باعث كاهش ارتفاع سازه شده كه اين امر تغيير در دوره نوساني ساختمان مي گردد و مهندسان حتما بايد به اين نكته توجه كنند. جداگر در تراز پي و زير ستون ها اجرا مي گردد و باعث افزايش جابجايي سازه ها مي گردد، ميراگرها همانند بادبند نصب مي گردد و نبايد مانعي براي حركت آن ها در زلزله مانند ديوارهاي صلب وجود نداشته باشد. در اين مقاله سعي شده تا خوانندگان با موضوع زلزله آشنا و استانداردهاي موجود در زمينه زلزله مطرح شود.

 زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله زلزله

 ميهن عزيز ما ايزان جزء كشورهاي زلزله خيز جهان محسوب مي شود. آشنايي با تغييرات روز دنيا در زمينه پيشرفت هاي تكنولوژي در كاهش شدت لرزه اي و سيستم ها جديد

سازه اي امري مهم و ضروري به نظر مي رسد؛ كه با توجه به اين امر از دستورالعمل

547-FEMA مي توان بهره گيري كرد.روش هاي بهسازي لرزه اي درپروژه هاروش هايي مانند افزايش مقاومت، افزايش سختي، تقويت مقاطع و بهبود نحوه بارگذاركي سازه

مي باشد. روش هاي ديگري در كاهش نيروي لرزه اي در ساختمان ها وجود دارد، كه كمتر رايج هستند. در اين مقاله سه روش براي كاهش نيروي لرزه اي درساختمان ها كه

شامل :‌كاهش وزن موثر لرزه اي،‌جداگر هاي لرزه اي، و ميراگرهاي غير فعال مي باشد بررسي مي گردد. هر كدام از سه پارامتر يكي از عوامل شكل دهنده معادله ديفرانسيل ارتعاش سازه mx+cx+kx=p(t) مي ياشد كه ارتعاش متاثر از آن است. 

 

 روش كاهش وزن

 كاهش وزن ساختمان باعث كاهش نيروي لرزه اي در ساختمان هاي موجود مي شود اما طراح بايد به اين مسئله توجه داشته باشد كه ارزيابي ديناميكي در اين روش قبل از اتخاذ طرح مقاوم سازي براي ساختمان محاسبه گردد. روش هايي كه مي توان در ساختمان احداث شده مورد استفاده قرارداد شامل جايگزين كردن ديوارهاي سنگين با ديوارهاي جدار نازك سبك، برداشتن بارهاي زنده دائمي سنگين،‌برداشتن كامل طبقات بالاي ساختمان مي باشد،‌در ساختمان بتني به دليل وزن زياد ساختمان مي توان چند طبقه بالاي ساختمان بطور كامل حذف كرد كه البته اين امر باعث كاهش فضاي مفيد در ساختمان مي شود.

 روش كاهش وزن لرزه اي سازه باعث ايجاد عوامل ديگري نظير كاهش نيروي وارده شده به جوش هاي اتصالات و وصله ستون هاي در ساختمان اسكلت فلزي ، كاهش جابجايي طبقات، كاهش لنگر مقاوم واژگوني  سازه ،‌كاهش برش پايه مي شود،‌البته اين كاهش دقيقاً به نسبت كاهش وزن لرزه اي نمي باشد. براي مثال برداشتن طبقات بالايي ممكن است سازه را جزو ساختمان هاي كوتاه مرتبه قرار دهد كه اين امر منجر كاهش دوره نوساني سازه مي گردد.

 تاثير كاهش دوره نوساني سازه( ) بيشتر از تاثير كاهش وزن لرزه اي در ساختمان ها مي باشد،‌كه اين امر ميزان برش پايه را در سازه افزايش مي دهد،‌در ساختمان هاي بلند بتني كه بيشترين وزن ساختمان در طبقات پايين متمركز است اين روش بسيار نيازمند تحليل ديناميكي سازه است. در مثال هاي نشان داده شده زير بررسي مي شود كه چگونه ممكن است كه برداشتن طبقات بالايي ساختمان كاهش عمده اي در محاسبه كاهش برش پايه نداشته باشد.سازه مورد بررسي قاب خمشي بتني بوده وبرش پايه براساس

(2005،ASCE) 05-Ascev برآورده شده است. در مثال (شماره1) سازه بتني با ارتفاع و وزن طبقات معمولي،‌دوره نوساني تقريبي سازه محاسبه گرديد. مشاهده مي گردد كه برداشتن وزن طبقات بالاي ساختمان باعث كاهش برش شده است در مثال( شماره2) يك مدل مشابه سازه است كه داراي تمركز وزن در طبقات مي باشد. مشاهده مي گردد كه با ابرداشتن وزن طبقات بالاي برش پايه ساختمان در اثر كاهش ارتفاع و دوره نوسان ساختمان نه تنها كاهش نيافته بلكه افزايش يافته است.

 همان طور كه در بالا مشاهده گرديد در روش كاهش وزن به وسيله برداشتن طبقات فوقاني ساختمان ها ،‌كه بيشتر  در سازه بتني مورد كابرد قرار مي گيرد بايد تمركز وزن ساختمان را در طبقات پايين را مورد توجه و بررسي قرار داد، زيراكاهش ارتفاع سازه باعث كاهش دوره نوسان ساختمان مي شود و اين امر مي توان حتي منجر به افزايش برش پايه گردد.

  

3- جداگرهاي لرزه اي

 جداگرهاي لرزه اي شامل كل ابعاد ساختمان مي شود و نمي توان در بخشي از سازه آن ها را استفاده نمود زيرا اين عمل باعث ايجاد تفاوت در جابجايي دو بخش ساختمان مي گردند و در كاهش پريوده هاي لرزه اي و خسارات لرزه اي منتقل شده از زمين به ساختمان تاثير گذارند. استفاده از آن ها در طراحي هاي ساختمان جديد بسيار معمول شده است اما در آمريكا از آن ها براي تعداد متعددي ساختمان موجود جهت افزايش شكل پذيري به عنوان راهبرد كليدي در طراحي پروژه هاي مقاوم سازي به كار مي رود.

 انواع جداگرها شامل مفصل انعطاف پذير (لاستيكي) و مفصل لغزنده مي شود. مفصل انعطاف پذير خود به انواع مختلف شامل كاهنده لاستيكي بلند(high damped rubber) كاهنده لاستيكي كوتاه(damped rubber  low ) تقسيم بندي مي گردد. كاهنده هاي نوساني غالبا جزئي از سيستم جداگرها هستند كه جابجايي را محدود مي كنند. در شكل(شماره3و4) تعدادي از كاهنده ها ديده مي شود. باز دوره نوساني در سازه هايي كه از جداگر استفاده شده است به دليل كاربرد اين جداگرها 2تا4ثانيه تخمين زده مي شود. همين طور در ساختمان هايي كه بر روي خاك هاي خيلي ضعيف يا ساختمان خيلي بلندمرتبه مي باشد و انعطاف پذيري ممكن است مقدور نباشد استفاده از جداگر مي تواند بسيار سودمند باشد. استفاده از جداگر لرزه اي معمولا راهكار مقاوم سازي بسيار گران قيمتي است. اين راه حل اصولا در آمريكا براي ساختمان هاي معروف و مهم استفاده مي شود. جابجايي جداگرها بيشتر در طبقات بالا  مشخص مي شود، اما در ناحيه خطر پذيري زياد توانايي زلزله براي جابجايي گاهي اوقات  تا 75 ميلي متر و يا بيشتر مي رسد به همين دليل حذف هر مانعي در نزديكي سازه كه در زمان پاسخ لرزه اي سازه مانع حركت رفت و برگشتي ( حركت پاندولي) شود ضروري است(شكل شماره5).

 با توجه ببه نوع مفصل جداگرها و افزايش جابجايي ساختمان در هنگام وقوع زمين لرزه ايجاد درز انقطاع در اطراف سازه براي همسازي با جابجايي سازه است ضروري است. درز انقطاع بايد پايين تر از صفحه جداگر ايجاد گردد. قسمت هاي بالاي دررز انقطاع مي توان به منظور زيبايي و يا مسائل امنيتي با مصالح انعطاف پذير پوشاند.

 در آسمان خراش ها كه در آنها از آسانسورهاي بسيار بزرگ استفاده مي گردد، نمي توان بدون در نظر گرفتن جزييات خاص آن ها را از صفحه تراز جداگر عبور داد. تاسيسات مكانيكي و برقي اين ساختمان ها نياز به توانايي تطبيق با جابجايي جداگر دارد و بايد از اتصالات انعطاف پذير در آن ها استفاده كرد؛ پي هائي كه كه در زير جداگر وجود دارد بايد توانايي گرفتن نيرو و رساندن آن به جداگر را داشته باشند،‌صفحه و اتصالاتي كه در بالاي جداگر وجود دارد بايد توانايي اين كه نيرو را به خوبي به جداگر برگرداند و در مقابل ممان ايجاد شده مقاومت كنند داشته باشد. تمامي اين اجزا هزينه ساختمان هاي داراي جداگر را افزايش مي دهد.

 در طراحي و محاسبه بايد دقت كرد كه ساختمان هاي داراي جداگر جابجايي بسيار

گسترده تري نسبت به سازه هاي با پايه هاي ثابت دارند. در تحليل تاريخچه زماني اين

سازه ها بايد حتماً‌تمام جداگرها غير خطي مدل شود. در اين روش مشخصات مصالح بايد مطابق با جزييات كارخانه سازنده و گزارش آزمايشگاهي شامل موارد مختلف: آزمايش بارگذاري،‌حرارت،‌سرعت،‌خوردگي،‌كهنگي و ساير تاثيرات بايد در نظر گرفته شود. آزمايش براي اينكه مشخصاتي كه شركت سازنده بيان مي كند و حصول اطمينان پيدا كردن از اين كه مشخصات عضو كاملا صحيح است ضروري است. محل نصب جداگرها در طراحي بسيار تعيين كننده است آن ها معمولا نزديك به پي ساختمان هستند ولي نمونه هاي از جداگر وجود دارد كه در بالاي ستون و زير سقف هاي سنگين نصب مي شود تا نيرو وارده به ستون را كاهش دهد. پي و جداگر ، هر دو در يك تراز اجرا مي گردد،‌اما بيشترين كاربرد آن ها در پي ساختمان و يا زير پي ساختمان استفاده مي شوند و بعضي ديگر پي اضافي در محل خود دارند. انواع مختلف جداگر داراي اجزاي با اندازه هاي مختلف هستند و لوازمي براي انتقال لنگر دارند. در جداگر مفصل لاستيكي، لنگرهاي p-delta را به خود گرفته و نصف آن را به پايين و نصف آن را به بالا انتقال مي دهد. در سيستم قديمي آونگ اصطكاكي، تمام لنگرهايp-delta به بال يا پايين انتقال پيدا مي كند كه اين امر بستگي به جهت تقعر دارد چگونگي مقاومت در برابر لنگرها مي تواند منجر به انتخاب نوع خاصي از جداگرها شود.

  در جداگر های مفصل لاستیکی به علت این که لاستیک سختی پایین دارند مقاومت کمتری در مقابل نیروی کششی از خود نشان می دهد، همچنین جداگرهای دارای هسته سربی در کشش دارای محدودیت زیادی هستند. با وجود این که نوع جدید جداگرهای مفصل لغزشی که بتوانند مقداری در مقابل کشش مقاومت کنند به تازگی وارد بازار شده است ، اما تعدا زیادی از مهندسان درباره کشش زیر مفصل لغزشی نگران هستند. در نتیجه در طراحی ساختمان غالبا قصد دارند تا کشش در مفصل ها به کمترین میزان ممکن برسد. وقتی یک ساختمان دارای جداگر ساخته می شود ستون ها و دیگر اجزا ساختمان باید دقیقا در بالای جداگر نصب گردد و در ساختمان های موجود طبقات فوقانی کاملا در جای خود هستند یک راه کلیدی، انتقال بار مرده به وسیله شمع در ساختمان و بریدن زیر ستون های آزاد شده است، اجرای یک پی جدید و یک صفحه افقی جدید بر روی جداگر نصب شده تا انتقال بار سازه به جداگرها مقدور شود و سپس شمع ها برداشته می شود.

 

4- میراگرهای غیر فعال یا اتلاف کننده های انرژی 

 اضافه کردن میراگرها مانند جداگرهای لرزه ای راهبرد نسبتا غیر معمولی برای بهسازی لرزه ای تلقی می شود اضافه شدن میراگرها باعث  کاهش جابجایی کلی سازه و شتاب پاسخ و تغییر مکان جانبی طبقات داخلی منجر می شود .

 میراگرها شامل قسمت جامد و مایع ویسکوز می باشند. در آن ها تجهیزات دیگری شامل آلیاژ کره ای شکل، فنر اصطکاکی و تجهیزات مایع برگشت پذیر کاهنده نیرو نصب می شود در شکل(شماره6) نمونه ای از این میراگرها نشان داده شده است. تعداد زیادی از مهندسان بر این باورند که اضافه کردن میراگرها بیشتر مربوط به افزایش شکل پذیری ساختمان در قاب خمشی فولادی و بتنی می شود میراگرها باید برای جابجای زیاد تطبیق داده شده باشند.

 پژوهش های گسترده و تکمیلی در نحوه طراحی این چنین ساختمان هایی با وسایل میراکننده انرژی انجام داده شده است که شامل طراحی مختلف و مثال های از بهسازی لرزه ای با استفاده از میراگرهای غیرفعال بود. اضافه کردن میراگر بسیار شبیه اضافه کردن بادبند است و در نتیجه بر معماری ساختمان تاثیرگذار است. بعضی از میراگرها به سازه اضافه می شود که این امر باعث تصحیح طراحی می شود میراگرهای سازه ای زیادی در بازار در دسترس است. مشخصات مصالح، آزمایشات انجام شده، محدودیت ها و جزییات اجرایی همانند اجزا جداگرهای لرزه ای به نوع محصول استناد می شود. تمامی میراگرهای معمولا در ابتدای طراحی انتخاب می شوند زیرا محاسبه و جزییات عمدتا با نوع دیگر میراگرها تفاوت دارد.

 

5- نتیجه گیری

 هر یک از روش های ارائه شده دارای مزایا و محدودیت هائی می باشد که طراح با توجه به امکانات موجود این روش ها به تنهایی و یا تلفیقی از این چند روش برای ساختمان در نظر می گیرد. همچنین استفاده از میراگرها و جداگرها می تواند در هنگام زلزله کمک زیادی به سازه کند اما دقت در نحوه طراحی و مدل کردن آن ها به صورت رغیر خطی امری مهم است و با توجه به تنوع این ابزارها در بازار باید انواع آزمایش کشش و ... برای بررسی صحت آن چه که در مشخصات فنی شرکت سازنده نوشته انجام گیرد.

 به نقل از انجمن بتن


برچسب‌ها: كاهش شدت لرزه اي زلزله, زلزله

تاريخ : شنبه هفدهم خرداد 1393 | 0:24 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
دیوار برشی فولادی برای مقابله با نيروهاي برشی

دیوار برشی فولادی برای مقابله با نيروهاي برشی

هدف از كاربرد ديوار برشی فولادي در واقع مقابله با نيروهاي برشی در طبقات ساختمانها كه ناشي بار جانبي و مقاومت در برابر واژ گوني ناشي از بارهاي فوق مي باشد . در واقع بجاي استفاده از سيستم هاي مهار بندي معمولي شامل ديوارهاي برشي بتني ، باد بندهاي ضربدري ، بادبندهاي خروج از مركز و قابهاي خمشي مي توان از اين سيستم استفاده كرد كه كشورهاي پيش گام در اين امر آمريكا و ژاپن هستند . در مقايسه با سيستم قاب خمشي تا حدود 35 درصد و در بعضي جاها نيز تا 50 درصد صرفه جويي در مصرف فولاد را در ساختمانها بهمراه داشته است . از نظر اجرايي سيستم بسيار ساده است و هيچ گونه پيچيدگي خاصي در اجراي آن وجود ندارد و مهندسان و تكنسين ها و كارگران فني با داشتن دانش موجود بدون نياز به مهارت جديد مي توانند اجرا نمايند . ديوار برشی فولادي را مي توان در ساختمانهاي بتني اجرا نمود در جايي كه اجراي ديوار برشی بتني وقت زياد را مي طلبد ، سيستم فوق سريعتر و تميز تر اجرا مي شود . هم چنين سيستم همه خصوصيات مثبت مهاربندهاي همگرا واگرا مانند x ، v ، 8 و غيره را به لحاظ كارائي و اجرا دارا مي باشد و در خيلي از موارد عملي كرد بهتري دارد ، بعضي از نتايج مهمی كه توسط پروفسور ابوالحسن آستانه استاد دانشگاه بركلي بدست آمده اند به شرح ذيل مي باشند :‌

1 – سيستم شكل پذيري بسيار بالايي دارد و در نتيجه قدرت جذب انرژي بسيار زيادي دارد بنابراين سيستم مي تواند بسيار اقتصادي و با بازدهي مناسب در مقابل بارهاي جانبي مقاومت كند .

2 - سيستم سختي اوليه بسيار بالايي دارد و به همين دليل جابجايي جانبي سازه بسيار كاهش مي يابد وكلا سيستم صلبيت خوبي دارد .

3 – در مقايسه با ديوار هاي برش بتن آرمه بسيار سبك تر است و درنتيجه وزن ساختمان كم مي شود و نيروي كمتري به ستونها و فونداسيون هنگام وقوع زلزله وارد مي شود .

4 – بدليل استفاده از بلت ها و يا جوشكاري در اجراي ديوارهاي برش و فولادي سرعت اجرا بسيار بالا مي رود و هزينه ساختمان كاهش مي يابد و همه اين نتايج نشان مي دهد كه سيستم بازدهي خوبي دارد.

5 – بدليل ضخامت كم ديوار برش فولادي د رمقايسه با ديوارهاي برش بتن آرمه از لحاظ معماري فضاهاي كمتري را اشغال مي كند بخصوص در ساختمانهاي بلند كه ضخامت ديوار برش در طبقات پائين بالا مي رود و فضاي زيادي بخصوص در طبقه پائين را اشغال مي كند .

6 – در مقايسه با ديوار برش بتن آرمه ، ديوار برش فولادي بسيار سريعتر و آسانتر اجرا مي شود ، به خصوص در جايي كه ساختمانها هر لحظه در معرض خطر زلزله هستند .

7 – سيستم در مقايسه با ساير انواع مهاربندي ها بازدهي بالاتري دارد . اين سيستم هم چنين در مناطق سردسير كه دماي زير صفر دارد و احتمال يخ زدگي بتن وجود دارد بسيار مناسب و اقتصادي است . از سال 1970 تاكنون در آمريكا و ژاپن تعدادي از ساختمانهاي مهم ساخته شده كه از ديوارهاي برشي فولادي استفاده گرديده است. دو نمونه از اين ساختمانها زلزله هاي بزرگي را تحمل كرده اند بدون اينكه آسيب سازه اي به آنها وارد شده باشد .

بر اساس تحقيقات انجام شده در تابستان سال 2000 ميلادي در آزمايشگاه سازه ديويس ها ل 1 دانشگاه بركلي2كاليفرنيا نشان مي دهد كه ظرفيت ديوارهاي برشي فولادي براي مقابله با نيروهاي ناشي از زلزله ، طوفان و انفجار در مقايسه بار ديگر سيستم ها مثل قاب خمشي ويژه حداقل 25 درصد بيشتر است .

 منبع:sdanashfar. blog f a . c o m


برچسب‌ها: دیوار برشی فولادی, نيروهاي برشی

تاريخ : شنبه هفدهم خرداد 1393 | 0:24 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
نکات اجرایی قالب بندی ساختمانهای بتنی

نکات اجرایی قالب بندی ساختمانهای بتنی

در ساختمانها و ابنيه بتني قالبها، كه در حقيقت ظروف موقتي با شكل و فرم مورد نظر براي نگهداري ميلگردها (آرماتور) و بتن خيس تازه هستند، نقش مهمي به عهده دارند. قالب‌بندي قسمت عمده‌اي از مخارج ساخت و اجراي اسكلت‌هاي بتني و اجزاي بتني ساختمان را به خود اختصاص مي‌دهد. هزينه مصالح بتن ، ساخت و اجراي قالبهاي بتني بستگي به شكل قالب و دشواري ساخت آن و نوع مصالح بتن مصرفي دارد. در پاره‌اي از موارد ممكن است قالب‌بندي بتن آرمه تا بيش از 75 درصد هزينة يك عضو بتني را به خود اختصاص دهد.

 

يك قالب، در عين حال كه بايد داراي فرم مورد نظر بوده و از نظر اقتصادي قابل قبول باشد، بايد استحكام و ايمني كافي داشته باشد.

 

طرح قالبهاي بتن كه براي استحكام كافي براي نگهداري بتن داشته و در اثر فشارهاي وارده مقاوم باشد و در موقع بتن‌ريزي، از فرم اصلي خارج نشده و به اصطلاح شكم ندهد مسئله‌ايست سازه‌اي. اين مسئله، جز در مواردي كه از قالبهاي پيش‌ساخته با مشخصات معين استفاده شود، در رابطه با طرح قالبهاي ديوار، ستون و يا تاوه‌ها كه از صفحات و يا تخته‌هاي چوبي ساخته مي‌شوند. صادق است پس از طرح و محاسبه بارهاي وارده، هر يك از قسمتهاي اصلي قالب را ممكن است به عنوان يك تير تحليل نموده و حداكثر ممان و برش و خمشي كه ممكن است وجود داشته و پيش آيد محاسبه نمود. سپس با محاسبه بارهاي كششي و فشارهاي وارد بر قطعات تقويتي عمودي و تيرهاي نگه‌دارنده خارجي اندازه‌هاي لازم آنها را محاسبه مي‌نمايند.

 

براي آنكه يك قالب از نظر اقتصادي با صرفه بوده و هزينه‌هاي مصرفي براي ساخت آن به حداقل برسد بايد به نكات زير توجه نمود:

 

1ـ مخارج تهيه مصالح و ساخت قالب متناسب با نيازهاي مورد مصرف آن باشد.

 

2ـ مصالح مصرفي براي ساخت قالب با دقت كافي انتخاب و تهيه شود به نحوي كه بين دفعات استفاده از قالب و تداوم فعاليتهاي كارگاه از نظر اقتصادي تعادل برقرار باشد. به عبارت ديگر هرچقدر امكان تعداد دفعات بيشتر استفاده از قالب وجود داشته باشد به همان ميزان در استحكام آن و انتخاب نوع مصالح مرغوب بايد توجه بيشتري مبذول داشت.

 

3ـ انتخاب روش ساخت و مصالح مناسب و در صورت لزوم پوشش مناسب سطوح داخلي قالب، به نحوي كه امكان دستيابي به نتايج مورد نظر مستقيماً ميسر باشد. ترميم بتن و يا تغيير و اصلاح فرم مورد نظر طرح شده قبلي پس از گرفتن بتن و باز كردن قالبها هم بسيار دشوار و حتي در صورتي كه امكان داشته باشد، به مراتب از پيش‌بينيهاي لازم اوليه گرانتر تمام مي‌شود.

 

4‍ـ روش مناسب و وسايل كافي براي حمل، بلند كردن و سوار نمودن قالبها در محل كار انتخاب و پيش‌بيني شده باشد.

 

5ـ انواع مصالحي كه ممكن است به كار برده شوند، نظير قالبهاي فلزي و يا چوبي بايد مورد توجه و بررسي قرار گيرند و هر كدام كه برحسب مورد مناسب‌تر تشخيص داده شد انتخاب شود. قالبهاي چوبي معمولاً سبك‌تر و لذا امكان ساخت قطعات بزرگتر و استفاده از آنها بيشتر از قالبهاي فلزي نظيرشان است. در عوض قالبهاي فلزي را به دفعات بيشتر از قالبهاي چوبي مي‌توان مصرف نمود.

 

6ـ طراحي قالب بايد به نحوي انجام شود كه در چهارچوب خواسته‌هاي معماري و سازه‌اي بتوان به تعداد دفعات هر چه بيشتر مصرف كرد و تطبيق و تنظيم آن براي كارهاي بعدي تكراري سهل و راحت باشد. تعادل موارد فوق بايد طوري باشد كه قبل از شروع قالب‌بندي امكان محاسبه مخارج آن مقدور بوده و از نظر اقتصادي به صرفه و توجيه‌پذير باشد.

 

در زير طرز قالب‌بندي اجزاء مختلف ساختمانهاي بتني شرح داده شده است.

 

قالب‌بندي ديوارهاي بتني :

 

الف) روش معمولي :

 

دو نمونه از قالب‌بندي ديوارهاي بتني به طريق معمولي وجود دارد. قسمت اصلي قالب (سطوحي كه مستقيماً با بتن در تماس است) از صفحات چوبي و يا از تخته‌هاي چوبي ساخته مي‌شود. براي استحكام قالب و جلوگيري از باز شدن آن هنگام بتن‌ريزي و حفظ فاصلة بين دو ديواره قالب بست‌هاي مخصوصي را به كار مي‌برند. براي نصب بستها يا دو عدد چهارتراش، كه به فاصله معيني از هم به صورت افقي قرار مي‌گيرند و يا يك چهارتراش به كار مي‌برند. در حالت اخير بايد براي عبور ميله‌هاي بستها چهارتراش‌ها را در محلهاي لازم سوراخ كرد.

 

براي جلوگيري از فشار بتن روي مجموعه قالب در هنگام بتن‌ريزي، و همچنين پايداري قالب، تيرهاي چوبي كه به آنها دستك گفته مي‌شود و يك سر آن بر روي زمين محكم شده و سر ديگر آن را به قالب محكم كرده‌اند، به كار مي‌برند. پاره‌اي از انواع مختلف بستها وجود دارند. بستها ممكن است همراه با صفحه فلزي نيرو پخش‌كن، نظير واشر باشند به طوري كه بتوان فاصلة دو ديواره قالب را تا موقع بتن‌ريزي به اندازه لازم حفظ كرد. به طور كلي بستها ممكن است شامل يك ميله ساده‌اي كه دو سر آن و يا گاهي فقط يك سر آن، پيچ شده است باشد كه در اين صورت يا ميله را پس از بتن‌ريزي در بتن گذاشته و پس از باز كردن قالب قسمتهاي اضافي كه بيرون مانده است را قطع مي‌كنند و يا پس از گرفتن بتن و قبل از سخت شدن آن را بيرون مي‌كشند و يا به صورت دو پوسته‌اي است كه امكان جدا كردن ميله از داخل پوسته وجود دارد.

 

در قالب‌بندي گوشه‌ها و پايه‌ها بايد دقت كافي مبذول داشت و با پشت‌بندهاي اضافي آنها را تقويت كرد.

 

ب) روش بالارو :

 

از جمله محسنات اين روش قالب‌بندي كه براي ديوارهاي نسبتاً بلند استفاده مي‌شود تعداد دفعات بيشتر استفاده از قالب و سرعت عمل بيشتر آن است. در اولين دفعه استفاده از قالب دو ديواره قالب با تكيه به پاخور بتني (رامكا) به صورت معكوس قرار مي‌گيرد. پس از ريختن بتن و سخت شدن آن، قسمتهاي داخلي قالب را تا حد نهايي بتن ريخته شده بالا مي‌برند و پس از محكم كردن آن قسمت دوم ديوار را بتن ريزي مي‌كنند. پس از سخت شدن بتن، قالب را باز كرده و نظير دفعه اول عمل مي‌كنند. عمل قالب‌بندي و بتن‌ريزي را به همين ترتيب تا انتهاي كار و اتمام بتن‌ريزي ديوار ادامه مي‌دهند.

 

 ج) روش لغزنده :

 

در اين روش قالب را به صورت پيوسته و پس از هر مرتبه بتن‌ريزي به كمك جكهاي هيدروليكي و در حالي كه دو جداره قالب به بتن ريخته شده قبلي چسبيده است به سمت بالا مي‌كشند. اين روش براي ساختن سازه‌هايي نظير منابع آب، هسته مركزي ساختمانهاي چند طبقه و يا سيلوها روش مناسبي است.

 

از آنجايي كه روش لغزنده به صورت پيوسته انجام مي‌شود براي استفاده هر چه بهتر و اقتصادي‌تر از قالب و جلوگيري از وقفه كار نياز به برنامه‌ريزي دقيق و آماده كردن وسايل و امكانات لازم نظير، تعيين ساعات كار كارگران در مراحل مختلف، فراهم كردن نور مصنوعي كافي براي كار در شب و تهيه و حمل و ريختن به موقع بتن دارد.

 

فرم معماري و طرح سازه‌اي كه قرار است با استفاده از قالبهاي لغزنده بتن‌ريزي كرد بايد مناسب براي اين سيستم قالب‌بندي باشد. معمولاً نكته اصلي در اين مورد يكنواختي ضخامت ديوار با حداقل حفره‌ها و سوراخ در بدنه آن با ارتفاعي حداقل برابر 20 متر است.

 

قسمتهاي اصلي يك قالب لغزنده عبارتند از:

 

ديواره‌هاي قالب :

 

ديواره‌هاي قالب بايد به اندازه كافي محكم و مقاوم باشند. جنس اين ديواره‌ها ممكن است چوبي و يا فلزي باشند. قالبهاي فلزي به مراتب سنگين‌تر از قالبهاي چوبي‌اند ولي در عوض استحكام بيشتري داشته و تعداد دفعات استفاده از آنها بيشتر است. تعميرات و يا تغييرات احتمالي قالبهاي فلزي نيز نسبت به قالبهاي چوبي دشوارتر است در عوض تميز كردن آنها آسانتر و نماي بتن پس از باز كردن قالب صاف‌تر است.

 

طوقه‌ها :

 

اين طوقه‌ها براي نگهداري سكوي كار و انتقال آن و همچنين نگهداري و تحمل وزن قالب و كابل جك در نظر گرفته مي‌شوند. طوقه‌ها معمولاً فلزي و به صورت پروفيلهايي مناسب طرح و در نظر گرفته مي‌شوند.

 

سكوي كار :

 

معمولاً سه سطح كار در نظر مي‌گيرند. يكي كه بالاتر از طوقه‌ها و در ارتفاعي در حدود دو متر و بالاتر از انتهاي ديوار قرار گرفته و براي استفاده از بستهاي فلزي ثابت‌كننده به كار مي‌روند. ديگري سكويي است كه در بالاي كف و هم‌تراز بالاي قالب قرار مي‌گيرد و براي قرار دادن ظرف بتن و انبار كردن مصالح و وسايل تراز كردن و همچنين وسايل كنترل جك مورد استفاده قرار مي‌گيرد و بالاخره سومين سكو به صورت چوب‌بست آويزان و يا يكسره كه معمولاً در دو طرف ديوار قرار گرفته و براي دسترسي به نماي قسمتي از ديوار، كه به تازگي قالب آن را باز كرده و ترميم احتمالي آن، مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

 

جكهاي هيدروليكي :

 

جكهاي هيدروليكي مورد استفاده معمولاً با ظرفيت خود، نظير جكهاي سه تني و يا شش تني مشخص مي‌شوند.

 

قالب‌بندي ستونها  :

 

ديواره‌هاي قالب ستونها نظير قالب ديوار است. پشت‌بندها معمولاً از چهارتراشهايي با مقطع مربع و به اندازه لزوم و به فواصل معين و مساوي هم ساخته شده و به كمك بستهاي فلزي و گوه‌ها محكم مي‌شوند. با توجه به زيادي تعداد ستونها، به خصوص در ساختمانهاي بزرگ، قالب ستونها را مي‌توان به دفعات نسبتاً زيادي مورد استفاده قرار داد. به همين علت بايد در طراحي و ساخت آنها دقت كافي به كار بست تا ضمن استحكام كافي، باز و بسته كردن آنها ساده و عملي باشد.

 

قالب ستونهاي گرد به صورت لوله‌هايي با قطر مشخص و از جنس فايبرگلاسهاي مسلح شده و يا از اجناسي نظير آن ، كه ضمن استحكام كافي نسبتاً سبك باشد، انتخاب مي‌كنند. قالبهاي ستونهاي گرد را گاهي از چوب نيز مي‌سازند. در اين حالت عرض صفحات چوبي را به مراتب كمتر از حالت قالبهاي ستونهاي چند ضلعي در نظر مي‌گيرند.

 

امروزه در ايران، به علت كمبود و گراني چوب، ساختن و استفاده از قالبهاي فلزي براي ستونهاي بتني رايج شده است. اين قالب كه به دفعات نسبتاً زيادي مي‌توان به كار برد و از ورق‌هاي فلزي با پشت‌بندهايي از نبشي ساخته مي‌شوند وزن نسبتاً زيادي داشته و جابجايي آنها دشوارتر از قالبهاي چوبي نظيرشان است.

 

نكات عمومي در ساختن قالبها :

 

در ساختن قالب اجزاء مختلف بتني نكات زير را بايد رعايت كرد:

 

1ـ صفحات و اندازه قالبها بايد به اندازه كافي به هم چسبيده و متصل شوند تا از خارج شدن شيره بتن، كه باعث ايجاد حفره‌هايي در سطح بتن مي‌شود، كرموشدن بتن، جلوگيري گردد.

 

2ـ قبل از بتن‌ريزي قالبها را بايد در كليه جهات عمودي و افقي، كنترل نمود و از استحكام پشت‌بندها، دستكها و تيرهاي نگهدارنده قالب مطمئن گرديد.

 

3ـ در موقع بتن‌ريزي قالبها را بايد پيوسته كنترل كرد و در صورت لزوم آنها را تنظيم و يا تقويت كرد.

 

4ـ قبل از بتن‌ريزي كليه قسمتهاي داخلي قالب را بايد كنترل نمود و آن را از هر گونه اشياء اضافي، نظير خرده‌هاي چوب پاك كرد.

 

5ـ اگر ارتفاع بتن‌ريزي بيش از 5/1 متر باشد بايد از وسائلي نظير ناودانهاي فلزي و يا لوله‌هاي لاستيكي استفاده كرد تا از جدا شدن دانه‌هاي شن و ماسه و دوغاب سيمان از هم جلوگيري شود.

 

6ـ در موقع ويبره كردن بتن بايد انتهاي ويبراتور تا حد پايين بتن پايين برد و حتي بتن ريخته شده قبلي را تا حداكثر 20 سانتيمتر ويبره كرد. بايد توجه داشت كه ويبره كردن بتن ريخته شده قبلي، بخصوص اگر بتن نسبتاً سخت شده باشد، ممكن است باعث باز شدن و شكستگي قالب، به خصوص در مورد ديوارها و بتنها شود. يادآوري مي‌شود كه ويبره كردن بتن ريخته شده قبلي در صورتي كه بتن به حالت پلاستيكي درآيد براي بتن ضرري نخواهد داشت.

 

7ـ موقعي كه بتن‌ريزي با پمپ و از ته قالب انجام مي‌شود بايد توجه داشت كه پر كردن قالب از بتن با سرعت زياد صورت گيرد تا از سخت شدن آن قبل از پر شدن قالب جلوگيري شود. در صورتي كه قدرت پمپ و ميزان بتن‌ريزي به اندازه‌اي كم باشد كه بتن شروع به گرفتن كند فشار زيادي به سطوح داخلي قالب وارد آمده و ممكن است باعث باز شدن و يا شكستگي مي شود.

 enginercivil . mihanblog . c o m


برچسب‌ها: نکات اجرایی, قالب بندی, ساختمانهای بتنی, بتن

تاريخ : شنبه هفدهم خرداد 1393 | 0:24 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
ميزان مجاز زنگ زدگي آرماتور و میلگرد جهت استفاده در بتن

ميزان مجاز زنگ زدگي آرماتور و میلگرد جهت استفاده در بتن 

بر خلاف تصور عامه در باب آرماتور و میلگرد ( و قشر عظيمي از مهندسين ما ) زنگ زدگي آرماتور و میلگرد  ها به هيچ عنوان باعث كاهش چسبندگي بتن با آرماتور و میلگرد نمي شود.

 آيين نامه بتن ايران (آبا) در مورد زنگ زدگي آرماتور و میلگرد مي نويسد :

 

4-8-1 آرماتور و میلگرد های فولادي را بايد در محلهاي تميز و عاري از رطوبت انبار كرد تا از زنگ زدگي و كثيف شدن سطح آنها جلوگيري گردد.

 

4-8-2 آرماتور و میلگرد ها را تا حد پوسته شدن زنگ زده باشند بويژه ميلگردهايي كه بطور موضعي و عميق دچار خوردگي شده اند، بدون انجام آزمايش و حصول اطمينان از انطباق مشخصه هاي آنها با مشخصه هاي مورد نظر و در نظر گرفتن كاهش احتمالي سطح مقطع ، قابل استفاده در بتن آرمه نمي باشند.

 

بنابراين مطابق آيين نامه بتن ايران در صورتي كه زنگ زدگي منجر به پوسته شدن و يا خوردگي عميق نشده باشند مصرف آرماتور در بتن بلامانع است.

 

دراين دومورد ممنوعيت نيز بحث بر سر آن است كه آيا ميزان كاهش سطح مقطع منجر به كمتر شدن ميزان سطح مقطع مورد نياز در طراحي شده است يا خير؟

 

بسياري از اعمال نظر هاي سليقه اي مربوط به بند اول ميشود كه در آن تاكيد شده بايد از زنگ زدگي ميلگرد جلوگيري  نمود.  اما همانگونه كه مشاهده ميشود ،حكم ممنوعيت مصرف تنها براي ميلگردهاي پوسيده صادر ميگردد.

 

این آیین نامه در فصل هشتم خود می گوید:

 

8-1-4-4 : میلگردها نباید در معرض هیچگونه آلودگی با اثر زیان آور بر چسبندگی آنها از قبیل گل، روغن و سایر پوششهای غیر فلزی مضر قرار گیرند.

 

این بند در خصوص زنگ زدگی صحبت نمیکند لیکن به عنوان یک قاعده کلی میگوید: میلگرد"نباید در معرض هیچ نوع آلودگی با اثر زیان آور بر چسبندگی" قرار گیرد. اما آیا زنگ زدگی کامل قشر رویه آرماتور موجب کاهش چسبندگی می گردد . در ظاهر بله اما به نظر میرسد که آزمایشات صورت گرفته بر روی آرماتور های زنگ زده خلاف این نظر را دارند. که در ادامه به بررسی و بازگوی پاره ای از این آزمایشات خواهیم پرداخت.

 

آیین نامه بتن ایران " آبا " در فصل هشتم آورده است :

 

8-1-4-5 : میلگردها نباید در معرض خوردگی ، به میزانی که به کاهش سطح آنها منجر شود قرار گیرد.

 

در این بند آیین نامه به صراحت معیاری برای "نباید" خود بیان کرده است.

 مشکل اینجاست که مرسوم شده با مشاهده آرماتورهایی که سطح رویه آنها دچار زنگ زدگی گردیده از برس کشی و در مواردی که زنگ منجر به پوسیدگی شده باشد سند پلاست را لازم میدانند . گرچه مورد دوم مطابق مقررات و الزامی است لیکن برای آرماتور زنگ زده ، برس نزدن بهتر از برس زدن است.

 

دومین مرجع تصمیم گیری در خصوص بتن ، مبحث نهم مقررات ملی ساختمان میباشد.

 

در زیر بررسی میکنیم که آیا این مبحث استفاده از آرماتور زنگ زده را ممنوع ساخته است؟

 

فصل چهارم این مبحث نهم می نویسد:

 

9-4-13-1 : ميلگردهاي فولادي را بايد در محلهاي تميز و عاري از رطوبت و گل وخاک و سایر آلودگی ها نگهداری کرد تا از زنگ زدگي و كثيف شدن سطح آنها جلوگيري شود.

 

همانگونه که مشاهده میشود این بند تکرار تلفیق دو بند 4-8-1 و 8-1-4-4 آیین نامه آبا می باشد. و مطلب تازه ای ندارد.

 

9-4-13-3: میلگردهای پوسته شده باید ماسه پاشی و پس از برآوردن ضوابط مذکور در بندهای 9-4-7 و 9-4-8 مصرف شود ، رفع پوسته ها با استفاده از برس سیمی و سایر روشهای مشابه مجاز نیست.

 

9-4-8-2 : در مورد میلگرد هایی که تا حد پوسته شدن زنگ زده باشد به ویژه میلگرد هایی که به طور موضعی و عمیق دچار خوردگی شده باشند باید پس از ماسه پاشی آزمایشات (الف) و (ب) بر روی نمونه های آنها انجام شود.

 

الف)آزمایش و کنترل مجدد موارد مذکور در بندهای 1 تا 5 فوق.(بند های 1 تا 5 مربوط به مشخصات مکانیکی میلگردها می باشد.

 

ب)اندازه گیری مجدد قطر اسمی میلگردها و مطابقت آن با رواداریهای مذکور در استاندارد 3132 ملی ایران.

 

همانگونه که مشاهده می شود مبحث نهم نیز ممنوعیتی برای استفاده از آرماتورهایی که به طور سطحی زنگ زده اند قایل نشده است.

 

اما چرا آیین نامه استفاده از آرماتورهای زنگ رده را ممنوع نکرده است؟

 

توضيح زير از كتاب "دستنامه اجراي بتن" ¹   جهت روشن كردن مطلب انتخاب شده است:

 

" 3-5 حمل و انبار كردن آرماتورها

 

آرماتورها بايد به روشي حمل و انبار شوند كه دچار خميدگي در خارج از صفحه شكل داده شده نگردند. آنها نبايد مستقيما روي زمين انبار شوند.انبار كردن آرماتورهاي فولادي در فضاي باز باعث زنگ زدگي آنها در بيشتر موارد ميشود. مناسب بودن آرماتورهاي زنگ زده موضوع بحث برانگيزي طي سالهاي گذشته بوده است.

 

مطالعات انجام شده تا سال 1920 نشان مي دادند كه يك لايه نازك زنگ يا پوسته اكسيدي محكم به جاي اثرات زيان آور بر روي چسبندگي بين فولاد و بتن ، عملا باعث بهبود خواص چسبندگي  فولاد مي گردد.

 

پس از جنگ جهاني دو سري مطالعات اساسي نتيجه مذكور را مورد تاييد قرار داد.B.R.C.A  آمريكا مجموعه وسيعي از آزمايشات انجام داده و به اين نتيجه دست يافت كه حمل ونقل معمولي به خودي خود تمهيد كافي براي آرماتور با سطح زنگ زده است و عملياتي چون ماسه پاشي ، برس زدن آرماتور يا تميز كردن توسط كرباس باعث ايجاد سطح چسبندگي بهتر نخواهد شد.

 

آزمايشات انجام شده در دانشگاه ويرجينياي غربي نيز تاييد نمود كه زنگ آرماتورها اثر معكوس بر روي چسبندگي ندارد.

 

هنگامي كه آرماتور به نحو بسيار بدي زنگ زده باشند، سطح مقطع عرضي ممكن است به ميزاني كاهش يافته باشد كه آرماتورها جهت استفاده مناسب نباشند. اين امر را ميتوان با تميز كردن و وزن نمودن يك قطعه از آرماتور جهت اطمينان از براورده شدن مشخصات كنترل نمود.

 منبع:concrate . blogfa . c o m


برچسب‌ها: ميزان مجاز زنگ زدگي آرماتور, میلگرد جهت استفاده در بتن, بتن

تاريخ : شنبه هفدهم خرداد 1393 | 0:24 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
سقف تيرچه و بلوك بتنی

سقف تيرچه و بلوك بتنی

 

سقف تيرچه و بلوك جزء دال هاي يك طرفه به حساب مي آيد كه در اين نوع سقف براي كاهش بار مرده از بلوك هاي توخالي بسيار سبك ( مجوف) بتني يا سفالي براي پر كردن سقف استفاده مي شود.

 كاربرد تيرچه و بلوك در سقف ساختمان : سقف تيرچه و بلوك براي پوشش سقف ساختمان هاي اسكلت آجري و و سقف اسكلت فلزي و سقف اسكلت بتن ارمه استفاده مي شود.

 

 اما چرا جزء بهترين ها است ؟

1 -باعث سبكي سقف مي گردد.

2 -دوام خوب سثق در مقابل آ تش سوزي دارد.

3 - مقاومت خوبي سقف در مقابل نيروهاي افقي مانند باد و زلزله دارد.

4 - سقف عايق صوتي خوبي است.

5 - سقف عايق حرارتي در مقابل سرما وگرماست.

 6 - سقف عايق رطوبتي است.

۷- صاف و هموار بودن سطح زير و روي سقف پس از اجرا از ديگر محاسن اين نوع سقف محسوب مي گردد.

 

اما همانند ديگر سقف ها اين نوع سقف نيز داراي معايبي نيز هست كه عمده عيب آن:

-1 اجراي آن نسبت به سقف هاي مشابه زمان زيادي نياز دارد

2- اجراي سقف تيرچه و بلوك نياز به نيروي ماهر و متخصص دارد كه متاسفانه به اين موضوع اهميت چنداني داده نمي شود

3- و بزرگترين عيب اين سقف اين است كه در دهانه هاي بزرگ نمي توان استفاده گردد

 

جدول ارتفاع بلوك و ضخامت سقف :

ضخامت سقف               ارتفاع بلوك

   ۲۵                                   ۱۸

   ۳۰                                   ۲۲

     ۳۵                                  ۲۶

 

نكات مربوط به تيرچه ها :

نكته 1: اندازة عرض تيرچه ها 8تا 12 سانتيمتر است.

نكته 2: ضخامت تيرچه ها معمولا 4 سانتيمتر است.

نكته 3: پس ازبتن ريزي تيرچه ها آن را بوسيله ويبراتور خوب ويبره كنيم.

نكته 4: بتن داخل قالب فلزي يا سفالي جهت ساخت تيرچه با عيار 400تا500كيلوگرم سيمان در متر مكعب بتن ريز با مصالح سنگي ريزدانه تهيه شود.

نكته 5:فاصله محوروسط تا محوروسط تيرچه ديگر معمولا 50سانتيمتر شود.


برچسب‌ها: سقف تيرچه و بلوك, بتنی, تيرچه و بلوك

تاريخ : چهارشنبه بیستم فروردین 1393 | 22:56 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
مواد روان کننده يا خميري كننده

مواد روان کننده يا خميري كننده

گاهي اوقات به علت شكل نامناسب دانه‌هاي سنگي، نامناسب بودن دانه‌بندي يا اشكال در انتخاب نسبتها‌ي اختلاط، مخلوط بتن تازه خشن است. در اين شرايط ممكن است، بهبود كارايي مورد نياز باشد، به ويژه در حالتي كه پرداخت سطوح بتني با ماله مورد نظر است. كارايي بهبود يافته ممكن است در بتن ‌ريزي قطعات با ميلگرد زياد، پمپ كردن بتن و بتن‌ريزي توسط لوله نيز مورد استفاده قرار گيرد. بيشتر اوقات افزايش عيار سيمان يا دانه‌هاي ريز، كارايي مورد نياز را تأمين مي‌كند. بهترين ماده روانساز، حباب هوا است و به ويژه در بهبود كارايي مخلوطهاي كم سيمان خشن مؤثر است. چون حبابهاي هوا همانند لغزان‌ساز عمل مي‌كنند.

در مخلوطهايي كه مصالح رد شده از الكهاي با چشمه 300 و 150 ميكروني آنها كم است، براي بهبود كارايي، افزودن مواد نرم شده پوزولاني يا بي‌اثر (شيميايي) متداول است.

 


برچسب‌ها: مواد روان کننده, مواد خميري كننده

تاريخ : چهارشنبه بیستم فروردین 1393 | 22:55 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
راهنمای مديريت ضايعات زلزله

راهنمای مديريت ضايعات زلزله

 

مقدمه

زلزله داراي درجات مختلفي از شدت و ضعف است واين درجات مختلف ميتواند ضايعات متفاوتي بدنبال داشته باشدكه به نوبه خوددر( بلندمدت و يا كوتاه مدت) رفع ضايعات را مي طلبد. بقاياي باقيمانده از شديدترين آنها ممكن است آنچنان گسترده و زياد باشد كه تمام راه حلهاي مديريتي مواد زائد را عملاً ناتوان كرده و جوامع را مجبور به استفاده از راه حلهايي نمايد كه در شرايط عادي قابل قبول نيستند. مي توان چنين بيان كرد كه روش هاي استاندارد و معمول دفع مواد زائد براي كنترل حجم وسيع ضايعات بجا مانده از زلزله كافي نيست. ازطرفي در سيستم مديريتي، پيش بيني و اتخاذ تدابير مقابله با ضايعات قبل از اقدامات دفعي و همچنين پيشگيري جهت كاهش توليد ضايعات از اهم مسائل مي باشد.

هر جامعه اي كه احتمال مواجه شدن با زلزله(و يا هر بلاي ديگري كه حجم ضايعات زيادي را در بر خواهد داشت)را احساس مي كند، بايد تدابير مديريتي مقابله با ضايعات را پيش بيني نمايد.

درزمان بكارگيري تجربيات گذشته، بايد شباهت ها و تضادهايي كه درمقايسه با كشور ما وجود دارند مد نظر قرار گيرند.

موارد ذيل نياز به ساماندهي دارند:

1- مديريت بحران(امداد)

2- آموزش

الف. آموزش عمومي

ب . آموزش نيمه تخصصي

3- ايمن سازي سازه ها و تأسيسات حياتي در برابر زلزله

سازه ها را مي توان به چهار دسته تقسيم كرد:

الف. ساختمانهاي مسكوني و اداري

ب . ساختمانهاي مهم (مراكز حكومتي ، امنيتي، نظامي، مدارس ، بيمارستانها)

ج . ساختمانهاي صنعتي و سازه هاي خاص مثل(كارخانه ها،‌ نيروگاهها، پلها، سدها و ...)

د . تأسيسات شهري: شامل آب، برق، گاز، تلفن و ....

ضروري است تأسيسات حياتي از درجه ايمني بالائي برخوردار باشند تا در زمان وقوع زلزله دچار آسيب نشوند.

يكي از وظايف عمده ساماندهي مديريت بعد از وقوع زلزله، بينش عميق و موشكافانه به شرايط بهداشتي بازماندگان است. آنها كه از زلزله جان سالم بدر برده اند ممكن است داراي روحيه اي بسيار ناپايدارند. به بهداشت فردي بي توجه مي شوند، زباله هاي بازمانده از موادغذايي را در گوشه و كنار ريخته و موجب تجمع حشرات، سوسري، موش و .... مي شوند. هجوم اين حيوانات به اماكن مسكوني خود موجب بيماريهاي همه گير خواهد شد. لذا يكي از وظايف عمده مديريت ساماندهي بعد از وقوع هر زلزله تشكيل ستاد ساماندهي زباله و ضايعات است.

دفع ضايعات بعد از وقوع زلزله شامل دفع مواد زائدميباشد كه اين مواد نيز به نوبه خود شامل:

مواد زائد توليدي در اردوگاهها(مانند مواد دفعي انسان، فاضلابهاوديگر مواد زائد است) است كه اگر به طريقه صحيح جمع آوري و ساماندهي نشود مي تواند مشكلاتي را در محلهاي تجمع بازماندگان زلزله مانند:

1.ايجاد محلهاي زاد و ولد مگس و ساير حشرات

2.ايجاد بوهاي نامطبوع

3.آلودگي خاك و منابع آب

4.آلودگي موادغذايي توسط حشرات ناقل و گرد و خاك

5.افزايش بروز بيماريهاي خاص مثل بيماري روده اي ، كرمي و عفوني و ايجاد اپيدميها

بوجود آورد كه موجب ابتلاء جامعه به بعضي از بيماريها خواهد شد. وجود موادغذايي مناسب، رطوبت كافي و گرماي لازم در زباله هاي جامد خانگي،محل مناسبي براي رشد و تكثير حشرات خواهد بود كه البته مقابله با آنها كار آساني نيست.

يكي از شايعترين و مخاطره انگيزترين بيماريهاي ناشي از عدم كنترل زباله كيست هيداتيك است. اين بيماري يكي از بيماريهاي شايع انگلي در ايران است كه در ارتباط مستقيم يا غيرمستقيم با مدفوع سگ و رشد لارو(اكي نوكوكوس گرانولوزوس)است. هر سگ بيمار قادر است روزانه ميليونها تخم اين انگل را همراه با مدفوع رها كند. مزارع و چراگاههاي آلوده به اين تخم انگل مي توانند از طريق خوردن علوفه توسط دام،انگل را از دام به انسان انتقال دهند.

موشها قادرند بيماريهاي گوناگوني را به انسان منتقل كنند كه مهمترين آنها طاعون است. بيماريهاي مننژيت ، سالمونلا، تريشنوز، لپتوسپروزا توسط موش آلوده به انسان منتقل ميشود. موشها از مصرف كنندگان زباله هاي شهري هستند و چون در محيطهاي انساني وارد مي شوند، ميتوانند عامل انتقال بيماري باشند.

بنابراين دفع مواد زائد جامد به طريق بهداشتي مبحثي است كه بعد از وقوع زلزله بايد بشدت به آن توجه نمود.

-      لزوم تشكيل واحد مديريت ضايعات در شرايط اضطراري

-      بازيافت اولويت اول در مديريت ضايعات

اگر ضايعات به خوبي بازيافت شوند، 80 تا 90 درصد كاهش حجم خواهيم داشت.

فوايد بازيافت عبارتند از :

1)حفظ منابع و انرژي

2)حفظ آلودگي محيط

3)كاهش حجم مواد دفعي

4)صرفه اقتصادي : هم از نظر اينكه در سيستم دفعي خود با فروش محصولات روشي درآمدزا ايجاد كرده ايم و هم به دليل اينكه ممكن است مسير توليد مواد بازيافتي نسبت به پروسه توليد مواد مشابه خود ،كه از منابع و مواد خام تأمين مي شود كوتاهتر و ارزانتر ميباشد،بازيافت ضايعات مقرون به صرفه ميباشد.

طرح بازيافت در مديريت ضايعات بايد براساس تجزيه و تحليل هزينه و فايده صورت گيرد. در اين تجزيه و تحليل موارد زير مي بايستي در نظر گرفته شود:

-      تعيين كاربرد ماده بازيافتي و بازار نياز آن

- پايه گذاري فرم و استاندارد قابل قبول جهت مواد بازيافتي كه بتواند جانشين همان ماده از نوع اصلي شود.

- تعيين فرآيندهاي مورد نياز جهت رسيدن به فرم بازيافتي ماده مورد نظر

- هزينه معمول بكار رفته جهت تدارك و تهيه ماده استخراجي در حالت طبيعي و توليد مصالح

- هزينه هاي خردسازي ضايعات ساختماني و حمل آن به جايگاه موقت

- هزينه پروسه هاي بازيافتي اين مواد جهت توليد محصولاتي كه قابل قبول بازار باشد.

- هزينه انتقال و دفع ضايعات باقيمانده غير قابل بازيافت از محل جداسازي به محل دفع نهايي

بنابراين در ابتدا باتوجه به صرفه اقتصادي، بازيافت هر ماده اي را در نظر مي گيريم و سپس با توجه به سؤالات زير نسبت به استراتژي آن اقدام مي نماييم:

-      چه ضوابطي جهت انتخاب ضايعات مد نظر است؟

- چه آزمايشاتي جهت تعيين كيفيت محصولات بازيافتي لازم است و چگونه بايد صورت گيرد؟

-      حد آستانه مورد قبول بازيافت مواد چه ميزان است؟

تفكيك ضايعات ، لازمه بازيافت

لازمه بازيافت،تفكيك ضايات در محل توليد ضايعات است.در اين خصوص بايد در محل توليد ضايعات تا آنجا كه ممكن است، مواد يكسان و يكنواخت را با هم جمع كرده و به مكانهاي بعدي انتقال دهيم.

تفكيك بايد تا آنجا كه ممكن است در محل توليد ضايعات و سپس در جايگاههاي موقت انجام شود و از جداسازي در مكانهاي دفعي و دورتر پرهيز گردد.

تفكيك ضايعات در محل توليد با مشاركت مردمي و مالكين ميسر خواهد شد.

روشهاي جداسازي

جداسازي ممكن است در محل توليد(به صورت ساده و عمدتاً دستي)، محل انباشت موقت و يا در تأسيسات بازيافت(داراي تجهيزات پيچيده تر)صورت گيرد. به طور كلي تكنيك ها و تجهيزاتي كه در امر جداسازي بكار مي روند عبارتند از:

1)جداسازي دستي

2)جداسازي با سيال : از طريق شستشو با آب و يا ته نشيني و غوطه ور سازي در سيال

3)آسياب(خردكن)

4)سرند(غربال): جهت جداسازي مواد خورد شده با اندازه هاي دلخواه

انواع سرند عبارتند از :سرند لرزان _ سرند استوانه اي گردان

5)جداسازهاي گرد و خاك: عبارتند از: هودها و فيلترها، سيكلونها و ...

6)جداكننده هاي مغناطيسي : براي جداكردن قطعات آهني

7)جداسازي بادي: براي جداسازي ذرات سبك

8)جداسازي الكترونيكي: در حالت هاي مختلف جداسازي مي توان از علم الكترونيك استفاده كرد. مثلاً جهت تشخيص اندازه ذرات، تشخيص فلزات آهني و غيرآهني، تعيين رنگ اجسام و غيره.

9)جداسازي پرتابي: باتوجه به وزن و اندازه حركت ذرات آنها را جدا مي كند.

مراحل بازيافت و استفاده از مواد بازيافتي

بازيافت بتون و استفاده مجدد ازآن:

بتون غيرمسلح را خورد مي كنند و به منظور مواد پركننده و يا ماده همراه با مصالح (aggregate)جهت تهيه مجدد بتون بكار مي برند. خوردسازي، گستره اي از ذرات با سايزهاي مختلف را بوجود مي آورد ولي معمولاً ذرات درشت تر قابل استفاده خواهند بود. بتون مسلح داراي يك مرحله جداسازي ميل گردها نيز مي باشد.

بازيافت نخاله هاي بنايي غيربتوني :

براي بازيابي مجموعه نخاله هاي غيربتوني به صورت زير عمل مي شود:

بازيافت نخاله هاي بنايي همراه با بتون و استفاده مجدد از آنها:تا آنجا كه ممكن است نخاله هاي بنايي غيربتوني بايستي از بتون جدا شوند. در صورتي كه اختلاط به قدري زياد است كه جداسازي هزينه بر شود، مي توان آنها را خورد كرده و بعنوان گرانول جاده سازي همراه آسفالت بكار برد.

  

بازيافت آجر و استفاده مجدد ازآن:درصورتي كه نخاله هاعمدتاً آجر و ملات همراه داشته باشند، روش زير را مي توان به كار برد:

- حرارت مجدد (Reburning)به منظور جداسازي ملاط همراه با آجرها و همچنين قابل بازيافت كردن آجرهاي كهنه(چندين سال قدمت). در اين پروسه سه واكنش صورت مي گيرد:

1)سيمانهاي سخت شده، در حرارت C ° 500 تجزيه و تخريب مي شوند.

2)تركيبات آهكي سخت شده در حرارت C ° 900مجدداً به حالت قابليت محلول در مي آيند.

3)آجر در حرارت C ° 1000 - C °  1060 مجدداً سخت و مستحكم مي شوند.

- تجربيات ثابت كرده كه بعد از مرحله فوق آجر به راحتي و توسط فرآيند ساده فيزيكي از ملاط خود جدا مي شود بنابراين مي توان ازسرند لرزان حاوي روزنه هايي با سايزهاي مختلف ريز به درشت استفاده كرد. بنابراين ملاط ها در ابتداي مسير و پاره آجرها و قطعات كوچك آجر در انتهاي مسير از سرند جدا مي شوند . آجرهاي سالم و درشت نيز در صفحه سرند باقيمانده و جمع آوري مي شوند.

-      مرحله دميدن هوا جهت تميز كردن آجرهاي سالم

بنابراين محصولات بدست آمده عبارتند از:

-      آجرهاي كامل

-      آهك و ماسه ملاط

- خورده و پاره هاي آجر كه آنها را معمولاً در جدارسازي داخلي بناها بكار مي برند.

- آهك و ماسه ملاط جداسازي شده بعد از آبدهي و آناليز جهت امكان استفاده مجدد مي تواند بكار گرفته شود.

- پاره آجرها و خورده هاي آنها پس از خوردسازي مانند روش بازيافت نخاله هاي غيربتوني مورد استفاده قرار مي گيرند.

 

 بازيافت آسفالت پوششي و استفاده مجدد ازآن

آسفالت هاي پوششي جهت فرش كردن معابر و خيابانها و مانند آن بكار مي روند. جهت بازيافت آن به صورت زير عمل مي شود:

  

                                                آسفالت

                   حرارت در C °140- C °160

 افزودن گرد و غبار 

               اختلاط و تلاطم به مدت 2-3 دقيقه

                              غربال و الك كردن

 بازيافت ذرات آسفالتي                                جداسازي ذرات درشت و ريز

       مورد استفاده                                                                    مورد استفاده                        

 

بسترسازي راهها و يا مخلوط با مواد

داخل توليدي آسفالت جديد جهت فرش

كردن خيابانها و جاده ها

 

همراهي كننده با ساير مصالح و يا فرش كردن جاده ها و همچنين همراه سيمان جهت توليد بتون بكار مي رود.

 

 مراحل بازيافت آسفالت

با افزودن گرد و غبار و اختلاط مي شود خاصيت چسبندگي آسفالت رااز بين برود ودر اين صورت جداسازي ذرات موجود در آسفالت براحتي انجام خواهد گرفت.

بازيافت آهن آلات

قطعات آهني، درب و پنجره ها، تيرچه ها ، ميل گردها و .... به كارخانه ذوب آهن فرستاده مي شوند تا مجدداً مورد بازيافت قرار گيرند.

بازيابي شيشه و فلزات غيرآهني

بازيافت اين مواد با توجه به مقدار كم آن نسبت به انبوه نخاله هاي زلزله ، مانند روش هاي معمول و كلاسيك مواد زائد  شهري مي باشد.

بازيافت قطعات چوب و درختان شكسته شده

درصورت قابل استفاده بودن درختان در صنايع چوب از آنها استفاده مي شود. در غير اينصورت همراه قطعات چوبي ديگر جهت بازيابي انرژي به تسهيلات احتراقي و زباله سوزها هدايت مي شوند.

بازيافت بعضي مواد ممكن است براي يك جامعه به صرفه نباشد و يا اينكه تغييراتي لازم داشته باشد. از طرفي استفاده هاي كاربردي ديگر علاوه بر موارد ذكر شده مي تواند با خلاقيت متخصصين و نياز كشور و ديگر امكانات موجود بكار گرفته شود.

■ ميتوان سيمان و آسفالت را خورد كرده و تا 15% با خاك مخلوط نموده و آن را براي بسترسازي جاده ها به فروش رساند. خاك را براي پوشش سطوح دفن بهداشتي و اصلاح خاك مورد استفاده قرار داد. چوب را خورد ساخته و قطعات متشكله و قابل استفاده تزئيناتي آن را جدا كرده و ديگر زوائد درشت را براي كمپوست و يا سوزاندن بكار برد.

■  شيشه هاي شكسته رامي توان خرد كرده و به عنوان ماده اوليه جهت تهيه موزائيك و سنگفرش  سطح خيابانها و يا همچنين جانشيني براي ماسه در پوشاندن و آسفالت جاده هاي پر رفت و آمد استفاده كرد.

■ ميتوان قطعات بتوني نسبتاً بزرگ را جهت سدبندي كنار رودخانه ها به كار برد و قطعات كوچكتر را در صورتي كه يكنواخت باشند در بسترسازي جاده ها، پوشش خاك، پركردن اراضي و تسطيح و غيره استفاده كرد.

■ ميتوان نخاله هاي بنايي همراه با بتون و يا غيربتوني را بدون هيچگونه عملياتي جهت پركردن اراضي و تسطيح و يا زيرسازي پوشش هاي خاكي مورد استفاده قرار داد.

■ در امر بازيافت، كليه نخاله ها مي توانند بدون هيچ كم و كاستي استفاده گردند. تنها مورد نياز مامنبع انرژي مي باشد كه مي تواند به عنوان مسئله اصلي هزينه بري پروسه بازيافت تلقي شود.

تفاوت مواد و مصالح بازيافت شده با همتاي آنها قبل از مصرف

1.سايز: مواد و مصالح بازيافتي شكلهاي ناموزون و غيرطبيعي تري نسبت به نوع اصلي خود دارند.

2.دانسيته : مصالح بازيافتي دانسيته كمتري دارند.

3.خاصيت جذب آب : خاصيت جذب آب در مصالح بازيافتي بيشتر است.

4.دوام : آزمايش نشان مي دهد كه در شرايط پايين تر از نقطه ذوب و انجماد مصالح بازيافتي دوام بيشتري دارند.

اقدامات مديريتي در زمينه ضايعات، قبل و بعد از وقوع زلزله

دو عملكرد مديريتي در رابطه با ضايعات زلزله وجود دارد:

1)اقدامات پيش از وقوع

2)اقدامات پس از وقوع

اهميت پيشگيري جهت كاهش ضايعات

اصول پيشگيري و كاهش بر مبناي ساخت و ساز و طراحي ساختمانها و تأسيسات طبق استانداردهاي مهندسي زلزله مي باشد.

جهت پيشگيريهاي پيش از زلزله توجه به مسائل زير لازم است:

1.توجه به ساخت و سازهاي ضد زلزله اي ساختمانها و تأسيسات(برق _ گاز_‌آبرساني و جمع آوري فاضلاب _‌تصفيه خانه ها _ دفع زباله و ....)

2.جلوگيري از ساخت و ساز بناها بر روي خطوط گسل زلزله

3.پايدار كردن مقاومت بناهاي قديمي و احياء و بازسازي آن

4.رعايت اصول شهرسازي نوين و راههاي ارتباطي

5.منظور كردن جايگاههاي ذخيره اي چند منظوره در شهرها(به منظورهاي پناهگاه، خانه هاي موقتي، تل انبار نخاله هاي حوادث و .....)

6.ساخت تأسيسات دفع مواد زائد در اماكني كه آسيب هاي وارده به جاده و پلهاي ارتباطي تأثيري روي كار آنها نداشته باشد.

7.تشويق و يا الزام


برچسب‌ها: مديريت ضايعات زلزله, مديريت زلزله, زلزله

تاريخ : چهارشنبه بیستم فروردین 1393 | 22:55 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
مواد پوزولاني
مواد پوزولاني

مواد پوزولاني، مواد سيليسي يا سيليسي و آلومينيومي رآكتيوي هستند كه هرگاه به خوبي آسياب شوند و به صورت ذرات ريزي به نرمي سيمان درآيند، خود به خود با آب تركيب نمي‌شوند، ولي در مجاورت موادي نظير هيدرواكسيد كلسيم، سولفات كلسيم و سيمان پرتلند در دماي عادي فعال شده و با آب تركيباتي شبيه سيمان به وجود مي‌آورند كه خاصيت چسبانندگي دارد. چرتهاي اپاليني[5] شيل‌ها[6] توفها[7] پاميستي‌ها[8] خاك دياتومه[9] داراي اين خاصيت هستند. مواد پوزولاني مصنوعي نيز وجود دارند. سرباره كوره آهنگدازي[10]، خاكستر زغال سنگ نرم شده[11] خاكستر نرم[12] دوده سيليس[13] از اين جمله‌اند. 

مواد پوزولاني باعث كم كردن حرارت آبگيري سيمان، آب‌بندي نسبي بتن، كاهش واكنش قليايي سنگدانه‌ها و حمله سولفاتها در بتن مي‌شود. مواد پوزولاني را مي‌توان جانشين بخشي از كلينكر در سيمان كرد. در اين صورت كاهش در مقاومت اوليه و 28 روزه بتن رخ مي‌دهد، ولي مقاومت در عمرهاي بيشتر، افزايش يافته و نه تنها كمبود مقاومت جبران مي‌گردد، بلكه گاهي اوقات افزايش نيز مي‌يابد.


برچسب‌ها: پوزولان

تاريخ : چهارشنبه بیستم فروردین 1393 | 22:55 | نویسنده : دانلود رایگان مقالات-کتاب: عمران، معماری
بتن سبک یا بتن متخلخل

بتن سبک یا بتن متخلخل

 

این جدید علاوه برآن که اس تحکام و پایداري لازم را دارد در مقابل هرگونه آسیب

وعوامل خارجی دار است و عایق مناسبی براي گرما و سرما و صدا ست و نسبت به مصالح

دیگر بسیار ارزان تر تهیه می گردد.

این امتیازات ویزه اي نسبت به دیگر مصالح دارد از جمله اینکه عایق مناسب حرارتی و

صداست در برابر فشار مقاوم است و با ابزار معمولی به آسانی بریده می شود و می توان آن

را تراشیده یا تغیرشکل داد.

بتن سبک یا متخلخل در سال 1924 میلادي براي اولین بار توسط یک آرشیتک ت سوئدي

ویا (YTONG) اختراع گردید این محلول هم اکنون در اروپا بتن سبک تحت نامهاي

عرضه می شود و بعلت سبکی و استحکام داراي مقاومت بالا در برابر زلزله ( HEBLEX)

است در مو قعیت کنونی بتن سبک وهبلکس بهترین محصول براي ساخت ساختمانهاي

کوچک مسکونی ، تجاري و خدماتی و کشاورزي در مناطق زازله خیر می باشد.

هبلکس مخلوطی از سیلیس و سیمان و آهک و پودر آلومینیم که در حرارت 200 در جه

سانتی گراد ساخته و با فشار 12 اتمسفر در اتوکلاوها پخ ته و به قطعاتی مناسب ساختمانی

بریده می شود.

روند تولید بتن سبک

سیلیس از مهمترین مواد اولیه کارخانجات تولید بناي سبک براي هبلکس از معادن داخ

کشور تهیه می شود و آهک نیز به صورت فرآوري شده پخته به داخل کارخانه حمل می

شود . در خط تولید بتن سبک یا هبل کس سه سیلوي نگهداري مواد اولیه وجود دارد که

1سیلوي سیلیس 2 سیلوي سیمان 3 سیلوي آهک که مواد اولیه پس از از نگهداري بتدریج

وارد خط تولید می گردد سیلیس ،آهک و سیمان توسط الواتورهاي مخصوص از زیر سطح

زیر سیلوها وارد آنها شده و در مدت زمانی مخصوص وارد خط تولید می شود. در نخستین

مرحله از تولید بتن سبک مواد اولیه شامل سیلیس و آب در آسیاب شماره یک به صورت

دوغاب یا گل در آورده می شود ود رآسیاب شماره 2 مواد مورد مصرف سیلیس و آهک به

صورت خشک پس از توزین مصرف می شود ود واقعه دو آسیاب در این مرحله وجود دارد

.آسیاب شماره یک یا آسیاب مواد تر و آسیاب شماره دو یا مواد خشک که پس از مخلوط

شدن و فرآوري مواد به محل قالب ریزي انتقال داده می شود پیش از آن که مواد به قسمت

قالب ریزي انتقال یابد به دقت توزین شده و در میکسرهاي مخصوص در مدت زمان لازم

مشخص مخلوط می شوند در این بخش سه س یلوي مواد اولیه وجود دارد که توزین مواد

اولیه ونهایی در آنها انجام می شود هر سه نوع شامل آهک و سیمان و سیلیس در این وارد

آسیابهاي خشک و تر می شوند مرحلهء بعدي کار قالب ریزي که مواد مخلوط شده در

داخل قالبهایی تقریبا 3 متر مکعب گنجایش دارند ریخته می شوندمخلو طی متناسب از

سیلیس و آهک و سیمان و آب که با شیوه اي هماهنگ در میکسر ها عمل آوري

شده . نیمی از حجم قالبها را پر میکنند. این مواد پس از فعل انفعالات شیمیاي ودر

زمانی مشخص به صورت قالبهایمورد نظر در می آیند این در حدود 3,5 ساعت به درازا می

انجامد اینکه به آن زمان رسیده است که قالبها را به خط ریختگري انتقال دهند این قالبها

بوسیله ء شیلتر به خط ریختگري کارخانه برده شده تا این مرحله از کار انجام شود . قالبهاي

تولید ي را با مازوت اندود می کنند تا در مرحلهء ریختگري چسبندگی ایجاد نشود به دلیل

فعل انفعالات شیمیایی در مرحلهء قالب ریزي مواد اولیه حرارتی در حدود 70 درجه سانتی

گراد تولید می کنند میزان حرارت موجود و آمادگی قالبها براي خط برش توسط متخصصین

کارخانه اندازه گیري می شود تا پس از اعلام آمادگی به خط برش انتقال داده شود بعلت

تغییراتی که می تواند در مواد اولیه رخ ده د این مواد پیش از ورود به خط تولید نیز بنا به

کیفیتی که قالبها دارند تحت آزمایش و کنترل کیفی قرار می گیرند در این بخش از کارخانه

سطح خارجی قالبها برداشته می شود تا یک سطح هموار و مشخص از تمام قالبها نمایان

شود در این قسمت بدنهء قالبها جدا شده واگنها جدا م ی شوندو آنها به بخش برش انتقال

داده می شوند . در این مرحله پس از قالبها ابتدا برشها ي عرضی از قالبها داده می شود و

سپس برشهاي طولی داده می شوند اندازهء برشهاي عرضی و طولی بستگ ی به بازار و

تقاضاي مشتریان دارد و اندازهء آنها تنظیم است پس از مرحلهء برش قالبها برروي واگنهاي

مخصوص قرار می گیرند تا به بخش بعدي که مرحله ء پخت قالبهاست انتقال یابد قالبها ي

هبلکس در مرحله ء پخت وارد اتو کلاوها می شوند و به مدت 13,5 ساعت در حرارت

200 درجه سانتی گراد و با فشار 12 اتمسفر پخته و عمل آورده می شوند اکنون قالبها ي

بعد از 13,5 ساعت در تو کلاوها و پخت کامل به بخش بار انداز محصولات می رود و

آمدهء تحویل می شود و به تدریج وارد بازار مصرف می گردد.

عمده خواص بتن سبک ( هبلکس ) به شرح ذیل است

وزن مخصوص : هر متر مکعب حدود 600 کیلوگرم .

مقاومت فشاري : 30 تا 35 کیلوگرم بر سا نتیمتر مربع با امکان افزایش آن بر حساب نیاز

مصرف کننده .

کار کردن با بتن سبک ( هبلکس ) بسیار آسان است ، مثلاً به راحتی می توان آن را اره

نموده یا میخ در آن کوبید و یا جاي پریز یا کانال عبور سیم برق و لوله آب را در آن به

وجود آورد . علاوه بر این بتن سبک در مقابل آتش بسیار مقاوم است و کلیه شرایط سلامت

محیط زیست را دارا می باشد.

با توجه به آیین نامه جدید محاسبه ایمنی ساختمان ها در برابر زلزله ، بکارگیري مصالح

سبک وزن راه حل مناسب و با صرفه در جهت افزایش ایمنی ساختمان می باشد و بلوك

هاي بتن سبک ( هبلکس ) تأمین کننده این مزیت فنّی است .

یک متر مکعب بلوك هبلکس حدود 600 کیلوگرم وزن دارد که برابر 866 عدد آجر به وزن

1750 کیلوگرم می باشد .

60 هبلکس مطابق با 46 عدد آجر است ، در *25* به عبارت دیگر یک عدد بلوك 20

حالیکه وزن آن برابر وزن 10 عدد آجر بوده و یک کارگر به راحتی می تواند آنرا حمل

نماید و سریعاً نیز نصب می گردد .

در ضمن ملات مصرفی برابر 25 % ملات مورد نیاز براي اجراي همان دیوار با آجر بوده و به

درصد سیمان کمتري نیز دز ملات نیاز دارد . به عنوان مثال چنانچه براي اجراي یک دیوار با

آجر به یک صد کیلوگرم سیمان نیاز باشد همان دیوار در صورت استفاده از بلوك هاي

هبلکس 15 کیلوگرم سیمان مصرف می کند .

هبلکس = عایق گرما ، سرما ، صدا و مقاوم در برابر زلزله و ...

هبلکس = صرفه جویی در آهن یا آرماتور ، زمان اجرا ، ملات مصرفی ، دستمزد و

هبلکس = چسبندگی قابل توجه با ملات سیمان و ماسه و گچ و خاك به موجب گواهی وزارت مسکن و شهر سازي .

مزایاي فنّی :

سبکی وزن باعث اقتصادي شدن ساختمان به جهت کم شدن مصرف مصالح سازه اي همانند

تیرآهن و بتن سنگین در اسکلت ساختمان می شود .پایین بودن ضریب انتقال حرارت باعث

کم شدن حجم تاسیسات و کم شدن مصرف سوخت درساختمان می شود

سبکی وزن کلی ساختمان باعث کم شدن ریسک خرابی ساختمان در اثر امواج

زلزله می شود چرا که کمانش سازه اي دراثرارتعاشات در بارهاي جانبی با وزن

ساختمان نسبت مستقیم دارند . همچنین در اثر تخریب احتمالی ساختمان و کم شدن وزن

آوارفروریخته باعث کم شدن تلفات میشود.

1 کاهش می / 1 تا 4 / هزینه اجرا ( بنایی ) ساختمان به دلیل بزرگی و سبکی ابعاد بلوکها 3

یابد.

هزینه مصرف مواد اولیه در ملات اتصال دهنده ردیف بلوکها و ملات پلاستر اولیه و نهایی

دیوارها کاهش می یابد.

عموما به دلیل داشتن بافت متخلخل و توپر کارهایی مانند اره کردن ، میخ کوبی ،شیارزنی در

آنها به راحتی انجام می شود.

مقاومت در برابر آتش ، یخ زدگی ، دیرپایی ، عا یق صدایی بتن هاي سبک در بین مصالح

ساختمانی منحصربه فرد است.

مزایاي اجرائی

با توجه به ابعاد و سبکی و راحتی نصب بلوك هاي هبلکس در همه ضخامت ها ، سرعت

اجرا ي هبلکس نسبت به سایر مصالح به 3 برابر بالغ می گردد .

مزایاي اقتصادي

پروژه هاي ساختمانی با استفاده از بلوك هاي هبلکس با در نظر گرفتن سرعت اجرا ، به

دستمزد کمتري احتیاج دارد و همچنین استفاده از هبلکس به سبب مصرف ملات کمتر و نیز

کاهش بارهاي وارده به سازه به دلیل وزن کم دیوار ها که موجب کاهش ابعاد سازه می شود

، صرفه جویی قابل ملاحظه اي را در هزینه مصالح مصرفی موجب می گردد .

به علاوه در مقایسه میان مصالح سنتی و هبلکس اقلام زیر نیز ارقام توجه اي را تشکیل می

دهند :

سرعت زیاد آجر چینی با هبلکس ، سرعت زیاد کارهاي تأسیساتی ، کاهش مقاطع

ساختمانی به هنگام محاسبه و صرفه جویی قابل ملاحظه در سازه هاي فلزي و ب تنی . به

علاوه استفاده از هبلکس موجب صرفه جویی چشمگیري در انرژي براي سرمایش و

گرمایش ساختمان بعد از احداث می شود .همچنین ضایعات هبلکس کلّا به عنوان پوکه

مورد استفاده قرار می گیرد در حالیکه ضایعات زیاد آجر عملاً بلا استفاده می ماند .

دستورات العمل اجرایی

1 ) کادر اجرایی :

کارکردن با هبلکس نیاز به تخصص خاصی ندارد با توجه به ابعاد و سهولت کار با هبلکس ،

سرعت اجرا نیز نسبت به آجر نیز نسبت به آجر سفال تا دو الی سه برابر افزایش می یابد .2 ) ملات مورد نیاز :

همان ماسه و سیمان می باشد و با توجه اینکه بلوك هاي هبلکس یک نوع بتن سبک می

باشد و هم گونی کاملی با ملات ماسه سیمان دارد می توان نسبت ترکیب را به پنج یا شش

به یک تبدیل و در مصرف سیمان صرفه جویی بیشتري نمود ، در مواردي که تیغه بندي

هاي مورد اجرا با آب و رطوبت سر کاري نداشته باشند ( مثل دیوار اتاق خواب ، کار، ...)

می توان از ملات گچ و خاك ( به لحاظ صرفه جویی اقتصادي ) نیز استفاده نمود .

3 ) جذب آب :

با توجه به ابعاد و متخلخل بودن بلوك هاي هبلکس ، نم و رطوبت توسط این بلوك

ها منتقل نمی شود . در عین این که این بلوك ها نم و رطوبت را نسبت به مصالح

مشابه جذب می کند ، لذا در زمان استفاده از این بلوك باید نکات زیر را رعایت نمود

اولاً : قبل از اجرا بلوك ها باید کاملاً خیس نمود .

ثانیاً : ملات مصرفی را نیز باید با رقّت بیشتري تهیه نمود .

ثالثاً : بعد از اجرا در صورت امکان به دیوارها آب داده شود .

4 ) اندود گچ و خاك :

با توجه به سطح صاف و صیقلی هبلکس نسبت به سایر مصالح در صورت اجراي صحیح

دیوار ها به اندودي بیش از 1 الی 2 سانتیمتر نیاز نخواهد بود


برچسب‌ها: بتن سبک, بتن متخلخل, بتن

  • دانلود فیلم
  • قالب وبلاگ
  • راهنماي سريع وبلاگ

    جهت دسترسي آسان به مطالب وبلاگ روي گزينه هاي زير کليک فرماييد

    افزودني تبديل گچ به سيمان || محصولات ما || تماس با ما || مقالات مهندسي عمران و معماري